เหล่าศิษย์แท่นบูชาเต่าทมิฬเริ่มมองไปยังต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ในแววตายังเผยอาการเห็นใจและรู้สึกช่วยไม่ได้ขึ้นมา
ในสายตาของพวกมัน
หากต้วนหลิงเทียนมีครอบครัวและญาติสนิทมิตรสหายจริง และหยางชงตัดสินใจลงมือกับคนเหล่านั้น…เรื่องนี้นับว่าเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกจริงๆ ต้วนหลิงเทียนคงไร้หนทางป้องกันภัยให้ครอบครัวได้…
ต้วนหลิงเทียนที่ยังคงลอยร่างบนฟ้าสูงแม้ร่างกายจะนิ่งเงียบงัน หากแต่ใบหน้ากลับเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมา
ตอนนี้ในหูของเขา วาจาเหล่านั้นของหยางชงยังคงดังก้องซ้ำไปซ้ำมา
“ถูกแล้ว! ตราบใดที่เจ้าต้วนหลิงเทียนยังหดหัวอยู่ในลัทธิบูชาไฟ แม้วันนี้ข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้…แต่เจ้ารับประกันได้หรือไม่…ว่าญาติสนิทมิตรสหายทั้งครอบครัวอันใดของเจ้า ข้าหยางชงจะแตะต้องไม่ได้?”
“ข้าเชื่อว่าด้วยไหวพริบปฏิภาณของเจ้า ย่อมรู้ดีว่าในฐานะผู้อาวุโสลำดับ 5 แห่งวังอุดรไพศาลของข้า ข้าย่อมมีเส้นสายและกลวิธีมากมาย ย่อมไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่ข้าจะสืบค้น ‘ภูมิหลัง’ ของเจ้า!”
“น่าเสียดายที่เจ้ากลับไม่รับโอกาสที่ข้ามอบให้ภายในเวลาที่กำหนด นั่นเท่ากับเจ้าตัดโอกาสในการปกป้องญาติสนิทมิตรสหายและครอบครัวของเจ้าทิ้งเอง! ข้าล่ะเสียใจแทนพวกมันจริงๆ ที่มีคนอย่างเจ้าเป็นสหายและครอบครัว!!”
