กู่หลงยังไม่ทันตอบคำอะไร เป็นกู่ชุนที่ระเบิดเสียงหัวเราะดังร่า กล่าวเย้ยต้วนหลิงเทียนออกมาอย่างสะใจยินดี
ขณะเดียวกันมันยังส่งเสียงถึงต้วนหลิงเทียนเป็นการส่วนตัว “ต้วนหลิงเทียนเอ๋ย! วันนี้ต่อให้พี่ชายข้าละเมิดกฏด้วยการฆ่าเจ้าทิ้งเสีย แต่ลัทธิบูชาไฟสมควรหลับตาข้างหนึ่งละเว้นโทษประหารเป็นกักขังทรมานสถานหนักแทน เพราะพี่ชายข้ามีรากวิญญาณสีน้ำเงิน!”
“อนิจจาโลกหล้าไร้ซึ่งโอสถรักษาอาการเสียใจ…หากเจ้าจะโทษก็จงโทษที่กล้าทำร้ายข้าเถอะ!!”
เสียงที่ส่งไปท้ายประโยคของกู่ชุน ยังแสดงถึงความยินดี ใบหน้าฉีกยิ้มร่ามากล้นไปด้วยความภาคภูมิใจ
อย่างไรก็ตามยิ้มร่าบนหน้ามันจำต้องชะงักค้างลงในเวลาไม่นาน เพราะมันพบว่าแต่ต้นจนจบหน้าต้วนหลิงเทียนกลับไม่แม้แต่จะเปลี่ยนสีอะไร กระทั่งไม่แม้แต่จะหันมองมาที่มันด้วยซ้ำ!
สองตาต้วนหลิงเทียนกลับจับจ้องมองไปยังลูกพี่ลูกน้องของมัน กู่หลง ไม่วางตา!!
‘รากวิญญาณสีน้ำเงินงั้นหรือ! ดี…ดีมาก! ให้มันได้ยังงี้สิ!!’
คงไม่มีใครเข้าใจอารมณ์ของต้วนหลิงเทียนในตอนนี้แน่นอน เพราะตอนนี้เขาไม่ได้หวาดกลัวอะไร กลับกันเขารู้สึกตื่นเต้นยินดีจนถึงขีดสุด! เพราะกู่หลงกลับมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงิน!!
รากวิญญาณสีน้ำเงินเชียวนะ!
