หลังได้ยินคำกล่าวเตือนของหลี่อัน สองตากู่ชุนพลันทอประกายเรืองวูบขึ้นมา มันตัดสินใจได้แล้ว!
อย่างไรก็ตาม วินาทีที่กู่ชุนตัดสินใจได้เด็ดขาดแล้วหันไปมองต้วนหลิงเทียนด้วยทีท่าแววตาแน่วแน่เด็ดเดี่ยวว่าจะเสี่ยงกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์อัสนีสวรรค์ตามคำบอกของต้วนหลิงเทียนนั้นเอง…
ต้วนหลิงเทียนพลันกล่าววาจาออกมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายท่าทางเกียจคร้าน “น่าเบื่อจริงๆ…กู่ชุน ถ้าเจ้ามันเรื่องเยอะกลัวว่าจะเสียเปรียบนักหากกล่าวคำสาบานฝ่ายเดียวแบบนี้…”
“ถ้างั้นข้าจะกล่าวคำสาบานพร้อมกันกับเจ้าให้จบๆไปอย่างที่เจ้าต้องการ เท่านี้เจ้าพอใจแล้วหรือยัง?”
เปรี๊ยง!
หลังได้ยินคำกระตุ้นจากหลี่อัน กู่ชุนก็ได้ตัดสินใจไปแล้วว่าจะเสี่ยง ทว่าตอนนี้พอได้ยินวาจาเบื่อหน่ายเอือมระอาของต้วนหลิงเทียน มันก็รู้สึกเสมือนมีฟ้าร้องสนั่นในช่องหู!
มันถึงกับกลืนความกล้าก่อนหน้าลงคอไปทันที!
ความมั่นใจที่ต้วนหลิงเทียนเผยออก อีกทั้งทีท่าเฉยเมยไร้แยแสนั่น ได้ทำลายความเชื่อมั่นสุดท้ายของมันจนพังพินาศในพริบตา!!
ในสายตาของมัน หากต้วนหลิงเทียนเป็นผู้ที่ทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของมันจริงๆ เช่นนั้นแล้ว…
ต้วนหลิงเทียนสมควรไม่พูดเรื่องกล่าวคำสาบานออกมาพร้อมๆกันกับมัน!
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องเป็นฝ่ายเสนอว่าจะทำแบบนี้ออกมาด้วยตัวเอง!
