“ทำไม? เจ้ากลัวแล้วรึ?!”
กู่ชันแสยะยิ้มค่อนแคะ “หากเจ้าไม่กล้าย่อมหมายความว่าเจ้าร้อนตัว! นอกจากนั้น นี่ยังเป็นการยอมรับโดยอ้อมแล้วว่าเจ้าเป็นคนทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของข้า! การที่เจ้าทำลายพรสวรรค์รากวิญญาณของข้าแบบนี้ ไม่ต่างอันใดกับทำร้ายข้าจนพิกลพิการ ตัดหนทางบ่มเพาะฝึกตนของข้า!!”
“ต้วนหลิงเทียน ตามกฏของลัทธิบูชาไฟ ทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตายหรือลงมือหนักถึงขั้นพิกลพิการมีโทษสถานใดเจ้าทราบหรือไม่?”
สิ้นคำกล่าวนี้ของกู่ชุน กลิ่นอายพลังทั่วร่างของหลี่อันพลันปะทุออกมาอย่างน่ากลัว!
กลิ่นอายพลังน่ากลัวขุมนี้เมื่อปะทุออกมา ก็คล้ายจะเพ่งเล็งกดดันไปที่ต้วนหลิงเทียนทันที!!
พร้อมจะพิพากษาลงทัณฑ์มอบโทษประหารให้ต้วนหลิงเทียนได้ทุกเมื่อ!!
“ข้าไม่กล้า? ข้าว่าเป็นเจ้ามากกว่าที่ไม่กล้า…”
อย่างไรก็ตามวาจาต่อมาของต้วนหลิงเทียน ทำให้กลิ่นอายพลังน่ากลัวของหลี่อันสลายหายไป
หลี่อันหันไปมองจ้องต้วนหลิงเทียนตาเขม็ง ด้วยไม่ทราบว่าไฉนอยู่ๆต้วนหลิงเทียนกับพูดกับกู่ชุนแบบนี้
“เพ้ย! ข้าไม่กล้า? ข้าไม่กล้าทำอะไร? ต้วนหลิงเทียนเจ้าอย่าได้คิดเฉไฉเปลี่ยนเรื่องต่อหน้าผู้คนมากมาย!!”
กู่ชุนแค่นคำสบถออกมาด้วยความดูแคลน
