โจวเฟิงพลันสร่างสติ
อาวุธเกินขอบเขตเช่นนี้ ไม่อนุญาตให้ใช ้ในการแข่งขัน!
กระบี่ที่เขาใช ้เต็มไปด้วยอักขระ เป็ นกระบี่ที่ยอดฝีมือขอบเขต วิญญาณแรกกาเนิดทั้งหลายถวิลหา
เกินขอบเขตอาวุธที่อนุญาตให้ใช ้ได้อย่างชัดเจน
โฆษกคนงามโรยตัวจากฟ้ า กล่าวด้วยสีหน้าซับซ ้อน “โจวเฟิง ฝ่าฝืนกฎ ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขัน”
เหล่าผู้ชมต่างเดือดดาล เหวี่ยงขยะในมือเข้าใส่โจวเฟิ งอย่าง โกรธเกรี้ยว
“เวร! ไอ้ขยะไร้สมอง!”
“ยังเรียกตัวเองเป็ นอัจฉริยะจากสานักเพียวเหมี่ยวได้อยู่อีก หรือ!”
“สานักเพียวเหมี่ยวมีแต่ขยะ!”
กฎมิได้โทษคนหมู่มาก ยามนี้เมื่อทุกคนล้วนก่นด่า ก็ไม่ต้องห่วง ว่าจะถูกคนจากสานักเพียวเหมี่ยวมาตามคิดบัญชี
โจวเฟิงชี้เจียงผิงอันพลางแผดเสียงพูดกับโฆษก “ไอ้เด็กนี่จงใจ เล่นลูกไม้ ยั่วยุข้าจนผิดกติกาต่างหาก!”
โฆษกคนงามกล่าวเบา ๆ “นี่มิใช่การผิดกฎ”
“ข้าขอประกาศว่า ในการประลองคู่แรก เจียงผิงอันเป็ นผู้ชนะ!”
เหล่าผู้ชมตะโกนก่นด่า หามีผู้ใดคาดคิดถึงผลลัพธ ์เช่นนี้ไม่
ปรากฏว่าโจวเฟิงฝ่าฝืนกฎ!
“ไอ้ขยะเจียงผิงอันนี่น่ารังเกียจนัก!”
“หมัดอู๋จี๋ชั่วร ้ายเกินไปแล้ว เหลาจื่อต้องไปเรียนบ้าง”
“เงินของข้า! เงินออมหลายสิบปีของข้าไม่เหลือแล้ว!”