ขณะเดียวกันหยางหวู่ที่ถูกต้วนหลิงเทียนบีบคออย่างแรง เมื่อตระหนักว่ากระทั่งหลี่อันก็ไม่อาจช่วยชีวิตมันได้แล้ว มันก็เริ่มดิ้นรนอีกครั้ง พยายามวิงวอนร้องขอความเมตตาจากต้วนหลิงเทียนทันที
ตอนนี้หยางหวู่ไหนเลยจะหลงเหลืออาการถือดีเย่อหยิ่งได้อีก?
“ให้ตายเถอะ…ข้าไม่คิดเลยว่าเรื่องราวจะกลับกลายเป็นเช่นนี้…นี่ถ้าหากข้าไม่ได้มาเห็นกับตา ข้าคงไม่มีวันเชื่อแน่!”
“นั่นสิ ตอนเริ่มประลองเป็นตายทุกคนล้วนคิดว่าต้วนหลิงเทียนต้องตายแน่ๆกันหมด….ใครจะไปคิดคาด ว่าสุดท้ายไม่เพียงจะไม่ตายแต่ยังลงมือสวนกลับจนเอาชนะหยางหวู่ได้ง่ายดาย เป็นผู้กุมชะตาชีวิตหยางหวู่เอาไว้ในกำมือแบบนี้…”
“พลังฝึกปรือที่แท้จริงของต้วนหลิงเทียนไม่มีทางเป็นแค่อริยะเซียนขั้นสูงสุดได้เลย!!”
“เหลวไหล! ในแง่ความแข็งแกร่งที่เผยออกเมื่อครู่ พลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนจะมีแค่อริยะเซียนขั้นสูงสุดได้รึไง อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นเซียนมนุษย์ขั้นสูงสุด!!”
……
ได้ยินหยางหวู่วิงวอนร้องขอความเมตตาจากต้วนหลิงเทียนอย่างน่าสมเพช โดยไม่เหลือทีท่าหยิ่งยโสถือดีอันใดอีก หลายคนที่ดูเรื่องราวอยู่อดไม่ได้ที่จะอึ้งไปเล็กน้อย สุดท้ายก็ถอนหายใจกันเป็นแถบ
“คุณชายรอง!!”
ชายชราที่ถูกเถิงชานทำร้ายบาดเจ็บ ได้แต่ยืนหน้าซีดตัวสั่น แววตาเผยความสะทกสะท้อนด้วยความรู้สึกไร้อำนาจ
ตัวมันก็บาดเจ็บสาหัสจนไม่อาจลงมือช่วยเหลืออะไรใครได้อีกแล้ว
