จังหวะนี้ทุกคนสามารถสัมผัสได้ชัดเจน ว่าบรรยากาศระหว่างทั้งคู่ฟุ้งไปด้วยกลิ่นดินปืนนัก!
เจอต้วนหลิงเทียนยั่วยุด้วยสีหน้าวาจาแบบนี้ หลี่อันรู้สึกคล้ายปอดมันกำลังจะระเบิด! แต่ไม่ง่ายเลยที่มันจะลงมือทำร้ายใครต่อหน้าคนมากมายแบบนี้…
เพราะสุดท้ายแล้วทุกความเคลื่อนไหวและการกระทำของมัน ก็แทนหน้าตาของแท่นบูชาเต่าทมิฬ กระทั่งลัทธิบูชาไฟ!
“เสี่ยวหวู่…เจ้าไปอย่างสบายใจเถอะ อีกมินานลุงหลี่จะส่งมันไปตามทาง จักได้คอยรับใช้เจ้าในปรโลก!”
สุดท้ายหลี่อันก็เลือกที่จะส่งเสียงกล่าวไปถึงหยางหวู่เป็นครั้งสุดท้าย
และในตอนนี้น้ำเสียงของมันก็หนักอึ้งนัก
หยางหวู่ไม่ว่าจะกล่าวยังไง ก็คือบุตรชายคนเล็กของสหายที่ดีที่สุดของมัน การที่ต้องมาทนเห็นหลานตกตายวันนี้…ไม่ทราบว่าครั้งต่อไปที่ต้องเจอหน้าสหาย มันจะสู้หน้าอีกฝ่ายได้อย่างไร…
อย่างไรก็ตามตอนนี้มันไร้พลังอำนาจที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้สืบไป ทำได้แค่มองวาระสุดท้ายของหยางหวู่เท่านั้น…
“ต้วนหลิงเทียน หากเจ้ากล้าลงมือฆ่าเสี่ยวหวู่ วันหน้าไม่เพียงแต่เจ้าจะต้องแบกรับโทสะของข้า…แต่เจ้ายังต้องแบกรับโทสะของอาวุโสลำดับ 5 แห่งวังอุดรไพศาลอีกด้วย…คราวนี้เจ้าได้ตายสมใจแน่!!”
หลี่อันจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา วาจาที่กล่าวออกดั่งจะมอบโทษประหารให้ต้วนหลิงเทียน
แคร่ก!! กร๊อบ!!