บทที่ 33 จดหมายเชิญ
ผูเหมี่ยวอธิบายขึ้น “คุณชายสามเวินส่งจดหมายเชิญมา ดังนั้นเราจึงต้องไว้หน้าเขาบ้าง แต่เนื่องจากสถานะพิเศษของเราจึงไม่สามารถปรากฏตัวที่งานเลี้ยงได้ คุณเองก็ยังสาวยังสวย เราทุกคนต่างเห็นพ้องว่าคุณควรเป็นตัวแทนของกรมตำรวจไปที่นั่นครับ”
เฝ่ยไป๋ลู่ยังคงต้องการปฏิเสธ แต่ผูเหมี่ยวกลับเป็นผู้นำการตัดสินใจไปก่อนก้าวหนึ่งแล้ว “คุณเฝ่ยจะต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายข้างต้นได้สำเร็จแน่นอน ดังนั้นก็ตามนี้แหละนะ”
“…” เอาเถอะ ถือว่าได้ไปกินบุฟเฟต์ฟรีแล้วกัน สุดท้ายเฝ่ยไป๋ลู่ก็ไม่ปฏิเสธอีก และยอมตอบรับคำเชิญ
ทว่าพอถึงวันจัดงานเลี้ยง หญิงสาวกลับถูกพนักงานต้อนรับหยุดไว้เสียตั้งแต่ด้านนอกโรงแรม
“คุณครับ ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับคุณนะ” พนักงานต้อนรับมองเฝ่ยไป๋ลู่ขึ้น ๆ ลง ๆ แม้ว่าคนตรงหน้าจะสวยบริสุทธิ์ แต่เธอกลับสวมเสื้อผ้าลำลองไร้ยี่ห้อตัวหลวมโคร่ง จนแม้แต่เขาก็ยังแต่งตัวดีกว่าเธอเสียอีก แค่ดูก็รู้แล้วว่าไม่ได้รับจดหมายคำเชิญ คงคิดจะแอบเข้าไปหาผู้สนับสนุนรายใหญ่ด้วยรูปลักษณ์ของตัวเองละสิท่า
วันนี้เขาเจอพวกนักต้มตุ๋นแบบนี้มาหลายคนแล้ว บางคนถึงกับปลอมจดหมายเชิญด้วยซ้ำ แต่พอถูกเขาเปิดโปง คนเหล่านั้นก็ล่าถอยไปด้วยความโกรธและสิ้นหวัง
[ฮ่า ๆ ๆ สมควรโดนรังเกียจแล้ว]
[ไม่น่าแปลกใจเลยที่หนุ่มน้อยคนนี้จะไม่ชอบ เสื้อผ้าที่ไป๋ลู่ใส่อยู่ราคาเพียง 9.9 หยวนพร้อมค่าจัดส่งฟรี ใส่เสื้อผ้าประเภทนี้ไปร่วมงาน
