ต้วนหลิงเทียนกับจูลู่ฉีเองก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว การลงมือครั้งนี้ของยอดฝีมือที่ยังไม่เผยตัวออกมาทำให้พวกเขาเป็นกังวลแล้วจริงๆ…
และหากอีกฝ่ายกลับคำจริง เช่นนั้นพวกเขาก็ไร้หนทางรอดแล้ว!
เพราะสุดท้ายต่อให้พวกเขาทั้ง 3 ผนึกกำลังกัน ก็ไม่พอเติมเต็มซอกฟันอีกฝ่ายด้วยซ้ำ…
“ข้ากล่าวไปแล้วว่าไม่คิดเอาชีวิตพวกเจ้า แน่นอนว่าข้าก็ไม่คิดเอาชีวิตของพวกเจ้า…อย่างไรก็ตามในเมื่อพวกเจ้าถูกสุ่มส่งมาที่นี่ด้วยข่ายอาคมเคลื่อนย้ายข้ามภูมิภาค เช่นนั้นก็มากพอจะเผยให้เห็นว่าพวกเจ้ามีวาสนาต้องกันกับข้า! พอดีคนงานของข้าก็ดันมาตกตายหมดสิ้นไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เช่นนั้นพวกเจ้าก็อยู่ช่วยข้าดูแลสวนสมุนไพรสักพักค่อยจากไปเถอะ…”
เสียงชราดังขึ้นอีกครั้ง และเสียงกล่าวรอบนี้ยังทำให้สีหน้าทุกคนเหยเกไปทันที
เพราะฟังจากวาจาของอีกฝ่าย ใช่พวกเขาต้องกลายเป็นคนงานที่ส่วนสมุนไพรแห่งนี้ใช่หรือไม่?
นอกจากนั้นคนงานเก่าก็พึงตกตายไปไม่กี่วัน? ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาต้องกลายเป็นคนสวนเฉพาะกิจหรือไร? ให้ทำอะไรเล่า…รดน้ำต้นไม้กับถอนวัชพืชหรือ?
“อันใด ไม่เต็มใจทำงานให้ข้ารึ? เช่นนั้นข้าจะส่งพวกเจ้าไปตามทาง!!”
เสียงชราก่อนหน้าดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงยังเยียบเย็นนัก
