เหตุผลที่ต้วนหรูเฟิงไม่บอกต้วนหลิงเทียนเรื่องนี้ เพราะกลัวจะส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจ และสร้างความกดดันให้ต้วนหลิงเทียน
ทุกอย่างเพียงรอให้เจ้าตัวไปเผชิญหน้าเองเถอะ!
แน่นอนว่าแม้มันคิดให้บุตรชายไปเผชิญหน้าด้วยตัวเอง แต่วาจาที่ต้องกล่าวก็จำเป็นต้องกล่าว เพื่อไม่ให้ลูกชายรังแกทำร้ายจิตใจของสตรีทั้ง 2
“ท่านพ่อ…ข้าจะไปรังแกพวกนางได้ยังไง”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มออกมาอย่างขื่นขมหลังได้ยินคำบิดา
“ข้ากับแม่เจ้าคุยกันเรื่องนี้หลายครั้งแล้ว หากพวกเจ้าที่ไม่พบหน้ากันมานานปียามพบกันอีกครั้งกลายเป็นไร้ความรู้สึกเยื่อใยใดแล้ว พวกข้าก็ไม่คิดบังคับอะไร…และข้ากับแม่เจ้าก็เลือกจะรับพวกนางเป็นบุตรบุญธรรม ให้ทุกคนได้อยู่ร่วมกันอย่างปกติสุข เพียงคิดเสียว่าพวกเจ้าไม่มีวาสนาต่อกันเท่านั้น”
ต้วนหรูเฟิงกล่าวต่อ
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ
ตอนนี้ที่ทำได้ก็มีแค่นี้
ทั้งหมดทั้งมวลต้องดูก่อนว่าเซี่ยวหลันกับปี้เหยาคิดอย่างไร
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนหวังว่าพวกนางจะไม่คิดอะไรกับเขาอีกต่อไป
ด้วยวิธีนี้เขาจะได้ไม่ทำร้ายน้ำใจของคู่หมั้นทั้ง 2 และเฟิ่งเทียนหวู่
ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ก็คงจะเป็นเรื่องโกหกหากให้เขาบอกว่าไม่ได้อยากมีภรรยางดงามหลายคนคอยเอาอกเอาใจ ใช้ชีวิตราวกับได้รับพรจากฟ้าเหมือนฮ่องเต้เจ้าสำราญ!
