ผู้ตอบได้แต่ยิ้มออกมาเจื่อนๆ หากแต่สหายของมันบางคนก็ยิ้มอย่างยินดี
‘จี้เอ๋อต้องไล่ล่าหลิงเทียนไปแน่…หรือว่าจี้เอ๋อจะถูกหลิงเทียนฆ่า? เป็นไปไม่ได้! หลิงเทียนนั่นมันก็แค่อริยะเซียนขั้นสูงสุด มันไม่มีทางทำร้ายจี้เอ๋อได้!’
จ้าวเติงครุ่นคิดไปร้อยแปดพันเก้า แต่สุดท้ายร่างมันก็พุ่งวูบออกไปทางเดิม ทางที่ต้วนหลิงเทียนมุ่งหน้าไปแต่แรก…
มันมั่นใจได้เรื่องหนึ่ง อย่างไรเสียลูกชายมันก็ต้องไล่ตามหลิงเทียนไปแน่…
เช่นนั้นหากมันคิดหาเบาะแสการตายของบุตรชาย ก็มีเพียงแต่ต้องมุ่งหน้าไปตามทางนี้!
“ท่านรองจ้าวแลดูสีหน้ามิค่อยสู้ดีสักเท่าไร ทั้งยังรีบร้อนจากไปแบบนี้…ไม่รู้เกิดเรื่องอันใดหรือไม่?”
จ้าวเติงรีบร้อนจากไปโดยไม่บอกกล่าว พาลให้ศิษย์สกุลจ้าวขอบเขตอริยะเซียนขั้นกลางทั้งหลายฉงนใจ พวกมันคล้ายสัมผัสได้ถึงความรีบร้อนของอีกฝ่าย…
“คงมิใช่ว่าเกิดเรื่องกับศิษย์น้องเล็กหรอกนะ?”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเปิดประเด็นนี้ขึ้น แต่ทุกคนถึงกับเงียบลงใช้ความคิดทันที
“อ่า…อาจเป็นเช่นนั้นจริงๆ”
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็เริ่มเห็นด้วย
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกมันจะกล่าวกันมากมายแค่ไหน สุดท้ายนี่ก็เป็นแค่การคาดเดาของพวกมันทั้งสิ้น ไม่นานพวกมันก็หยุดพูดถึงเรื่องนี้
หากพวกมันยังพูดกันไม่เลิก กระทั่งเรื่องนี้แพร่งพรายล่วงรู้ไปถึงหูอาวุโสผู้พิทักษ์ขึ้นมา พวกมันได้เดือดร้อนหนักแน่!
