แต่ถึงแม้จ้าวเติงจะไม่รู้จักนาง มันก็ทำการสำรวจศพของโอวหยางหลัวอย่างละเอียด
หลังจากตรวจพบบางอย่างมันก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ “ร่างกายไร้ร่องรองถูกทำร้ายอันใด…ดูเหมือนจะถูกฆ่าตายด้วยอำนาจจิตหรือทักษะวิญญาณ! ผู้ที่ลงมือสังหารนางสมควรเป็นยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญสำนึกเทวะ และมีทักษะวิญญาณสังหารอันร้ายกาจ!!”
ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ ผู้ฝึกตนไม่ว่าจะยุทธ์หรือเต๋า ก็จะมีผู้ที่เกิดมามีพลังวิญญาณสูงล้ำเหนือคนธรรมดาอยู่เสมอ และคนกลุ่มนี้มักมีข้อได้เปรียบเรื่องการใช้ทักษะทางวิญญาณและสำนึกเทวะ…
ยอดฝีมือที่มีพลังวิญญาณสูงล้ำเหล่านี้ บางคนมีทักษะวิญญาณอันร้ายกาจ สามารถพิฆาตผ่านอากาศได้ง่ายดาย! ฆ่าคนอย่างไร้ร่องรอย!!
แต่สุดท้ายก็เป็นศพของสตรีที่ไม่รู้จัก จ้าวเติงจึงไม่ได้สนใจอะไรมาก มันเริ่มตรวจสอบสภาพแวดล้อมโดยละเอียดต่อ และไม่นานมันก็พบร่องรอยบางอย่าง
ร่องรอยการหลบหนีของจ้าวจี้!
แน่นอนว่าในสายตาจ้าวเติงมันเป็นแค่ร่องรอยบางอย่างเท่านั้น แต่ไม่ทราบว่าเป็นร่องรอยการหนีตายของจ้าวจี้
อย่างไรก็ตามมันเลือกจะมุ่งหน้าไปตามทางนี้
ครึ่งชั่วยามต่อมาจ้าวเติงก็ได้พบร่างจ้าวจี้ในที่สุด…และเมื่อมันเห็นร่างไร้วิญญาณของบุตรชายนอนทอดกลายอยู่บนพื้นดินร้างผู้คนอย่างอนาถา หยาดน้ำใสๆอดไม่ได้ที่จะเอ่อล้นท่วมลูกตาสีแดง “จี้เอ๋อ…ผู้ใด…ผู้ใดมันทำกับเจ้าเช่นนี้? จี้เอ๋อ…ลูกพ่อ!!”
