จ้าวเติงที่ถูกจ้าววังเหลือง เฉินผิงเชิง จับตาดูทุกฝีก้าวจนไม่อาจไปไหนได้ ก็ทำได้แค่รอฟังเรื่องราวอยู่ภายในคฤหาสน์ที่พักเท่านั้น
เปรี๊ยะ…
ทว่าทันใดนั้นเองเสียงปริแตกหนึ่งพลันแว่วดังขึ้นมาใกล้ๆ ดึงความสนใจให้จ้าวเติงหันไปมองมันทันที
ทันใดนั้นจ้าวเติงก็พบว่า บนหิ้งที่ตั้งไข่มุกวิญญาณอยู่ 3 เม็ดนั้น….ไข่มุกวิญญาณเม็ดขวาสุดกลับแตกลงเสียแล้ว
วินาทีที่เห็นไข่มุกวิญญาณเม็ดนี้แตก จ้าวเติงรู้สึกเสมือนโลกหยุดหมุน สองตาเริ่มแดงรื้นขึ้นมาทันที
“จี้เอ๋อออ…!!”
สุดท้ายหลังจากที่อื้ออึงไปพักหนึ่ง จ้าวเติงก็คำรามร้องออกมาสุดเสียง น้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความปวดปร่าทรมานปานจะขาดใจตาย
ไข่มุกวิญญาณเม็ดนั้นเป็นของจ้าวจี้…
การที่ไข่มุกวิญญาณแตก ย่อมหมายความว่าวิญญาณดับสลาย…คนตายแล้ว
ฟุ่บบ!!
จ้าวเติงที่ใจท่วมท้นไปด้วยความแค้นอันแสนเศร้าพุ่งร่างออกจากบ้านก่อนจะทะยานขึ้นฟ้าทันที ยังจะพุ่งออกนอกเขตตำหนักหลัก เพื่อไปตามหาร่างของลูกชายมัน!
มันอยากรู้นักว่าลูกชายมันตกตายได้อย่างไร! แล้วสารเลวตัวไหนเป็นคนฆ่า!!
อย่างไรก็ตาม เฉินผิงเชิงย่อมไม่ทราบเรื่องราวคับใจจ้าวเติง จึงพุ่งมาหยุดขวางเอาไว้ตามระเบียบ
“จ้าววังเฉิง ลูกชายคนเดียวของข้าถูกฆ่าตายทั้งคน ท่านยังมีหน้ามาหยุดข้าอีกงั้นเหรอ! ท่านคิดช่วยเหลือฆาตกรหรือไร? หรือที่แท้ท่านสมรู้ร่วมคิดกับฆาตกรข้าลูกข้า?”
