คราวนี้มองหน้าต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง จ้าวจี้ก็จดจำใบหน้านี้ได้ เพราะใบหน้าปัจจุบันของต้วนหลิงเทียน เหมือนกับรูปวาดที่แพร่ออกมาก่อนหน้าไม่มีผิดเพี้ยน…และรูปวาดนั่นก็คือใบหน้าของผู้ครอบครองตราผนึกมาร ต้วนหลิงเทียน!
“เจ้า…เจ้าคือต้วนหลิงเทียนงั้นเหรอ!?”
สุดท้ายแววตาจ้าวจี้ยามมองต้วนหลิงเทียนก็ไม่ต่างใดจากคนกำลังเห็นผี!
และก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะทันได้ตอบคำถามอะไร สายตามันก็เบนไปตกยังป้ายศิลาประหลาดมุมแหว่งในมือต้วนหลิงเทียนอย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้นในใจจ้าวจี้บังเกิดความคิดน่ากลัวประการหนึ่ง!
‘หากมันคือต้วนหลิงเทียนจริง…เช่นนั้นป้ายหินประหลาดนั่น ก็คือดาวข่มของผู้ฝึกมารทั่วหล้า…ตราผนึกมาร!!’
1 ใน 10 ยอดศาสตราเซียนที่ติดอันดับในรายนามศาสตราเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ตราผนึกมาร! ผู้ใดก็ตามที่ถือครองมัน สามารถสยบปราบผู้ฝึกมารที่มีพลังฝึกปรือสูงกว่า 1 ขอบเขตได้อย่างง่ายดาย
“มันเป็นอริยะเซียนขั้นสูงสุด…เช่นนั้นหมายความว่าหากมันใช้ตราผนึกมารก็สามารถจัดการผู้ฝึกมารใต้เซียนปฐพีทั้งมวลได้ง่ายๆ!”
นึกถึงเรื่องนี้ ลูกตาจ้าวจี้ก็เผยความหวาดผวาเสียขวัญออกมาทันที ใจยังแทบกระดอนออกนอกอกด้วยความหวาดกลัว!
หากแต่มันยังอดคิดไปไม่ได้ว่ายามนี้ฟ้ากำลังเล่นตลกกับชีวิตมันอยู่!