เหตุผลอีกอย่างนั้นนับเป็นเรื่องราวอันง่ายดายนัก เพราะต้วนหลิงเทียนสร้างความดีความชอบอันใหญ่หลวงให้บุตรชายของมัน!
ได้รับรู้ว่านายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องอย่างฉีจิ้งบ่มเพาะพลังด้วยเคล็ดบำเพ็ญมารที่มีวิชารวมวิญญาณแฝงอยู่ เป็นเรื่องที่มีความสำคัญต่อตำหนักฟ้าลี้ลับอย่างใหญ่หลวง! ด้วยเหตุนี้จ้าวตำหนักถึงกับกล่าวชมเชยบุตรชายมันทั้งให้รางวัลเป็นการส่วนตัว!!
ด้วยเหตุผลทั้งหมด กู่ซืออวิ๋นจึงไม่มีเหตุผลให้ไม่เป็นมิตรกับต้วนหลิงเทียน
“เชิญอาวุโสกู่”
ต้วนหลิงเทียนเองก็ตอบรับน้ำใจ ทั้งยังรู้สึกได้รับเกียรติอย่างเหนือคาดคิด เขาเองก็ไม่ได้เผยท่าทางถือตัวเฉยเมยอะไร กลับรักษาท่าทีอ่อนน้อมดั่งรุ่นเยาว์พึงปฏิต่ออาวุโส
เห็นฉากนี้กู่ซืออวิ๋นก็รู้สึกยินดีนัก นับว่าบุตรชายมันคบหาสหายอันประเสริฐแล้วจริงๆ
แน่นอนว่ามันเองก็ไม่ได้วางท่าบ้าอำนาจอะไร ยังปฏิบัติกับต้วนหลิงเทียนด้วยความเป็นมิตร เสมือนปู่ใจดีพบพานหลานรัก
“หลิงเทียน ต่อไปเจ้ามิต้องเรียกข้าว่าอาวุโสกู่หรอก ในเมื่อเจ้าเองก็เป็นสหายของลี่เอ๋อ เช่นนั้นเพียงเรียกหาข้าลุงกู่ก็พอแล้ว”
หลั่งดื่มชาไปถ้วยหนึ่ง กู่ซืออวิ๋นมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม
“ลุงกู่”
ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนยึดติดกฏเกณฑ์ยศอย่างอะไรเป็นทุน แน่นอนว่าย่อมไม่คิดปฏิเสธ แถมในใจยังเพิ่มความเคารพกู่ซืออวิ๋นขึ้นมาเล็กน้อย รู้สึกว่าอีกฝ่ายถือเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่ควรค่าแก่การนับถือ
