“ท่านพ่อ ที่ข้ากับน้องหลิงเทียนมาหาท่านครั้งนี้ นอกจากคิดพบเจอท่านแล้ว ยังคิดขอความช่วยเหลือจากท่านรวบรวมวัตถุดิบหายากบางอย่าง”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนกับกู่วืออวิ๋นกล่าวต่อกันด้วยดี และแลเห็นว่าต้วนหลิงเทียนท่าทางจะลืมจุดประสงค์การมาเอาแต่สนทนาไปเรื่อยเปื่อย กู่ลี่จึงเร่งกล่าวออกมาทันที
“หือ?”
ได้ยินดังนั้นกู่ซืออวิ๋นก็หันไปมองถามต้วนหลิงเทียนทันที “เสี่ยวเทียนแล้ววัตถุดิบที่เจ้าอยากให้ข้าช่วยหามันคืออะไรหรือ?”
หลังสนทนากันพักหนึ่งคำเรียกหาของกู่ซืออวิ๋นก็เป็นมิตรมากขึ้น ยังแลดูสนิทสนมมากขึ้น
“ลุงกู่ วัตถุดิบที่ข้าอยากได้เป็นของพวกนี้…”
ต้วนหลิงเทียนยกมือขึ้นเบาๆ ก่อนจะปรากฏบันทึกเล่มหนึ่ง ด้านในมีรูปภาพพร้อมคำอธิบายลักษณะประกอบอยู่ด้านข้าง เขาได้ตระเตรียมเอาไว้ยามว่างหลังจาการบ่มเพาะ
“วัตถุดิบพวกนี้อาจหายากอยู่บ้าง ข้าจึงคิดขอแรงลุงกู่ให้ช่วยเหลือข้าตามหาพวกมัน และไม่ว่าพวกมันจะมีราคาเท่าใดใช้หินเซียนมากแค่ไหนลุงกู่เพียงบอกข้ามาได้เลย”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกไปด้วยความวาดหวัง หากแต่ไม่คิดเลยว่าพอกล่าวจบคำสีหน้าของกู่ลี่กับกู่ซืออวิ๋นพลันเปลี่ยนไปทันที
จังหวะนี้เขาพลันตระหนักได้ทันที ว่าเมื่อครู่ด้วยความดีใจดันเผลอกล่าววาจาไม่เหมาะสมออกไปแล้ว
