จ้าวจี้พยักหน้า ก่อนที่จะกล่าวถามด้วยความสงสัย “ท่านพ่อ แล้วไฉนถึงได้ใช้เวลานานนักเล่า?”
เพราะรออยู่นานแต่จ้าวเติงไม่กลับมาเสียที จ้าวจี้จึงตามมาดูด้วยความอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
นอกจากนี้มันยังกังวลใจไม่น้อย ด้วยกลัวว่าจะพลาดไม่ได้รับเคล็ดบำเพ็ญมารที่ฉีจิ้งฝึกปรือ!
เพราะหากมันได้มาบ้างล่ะก็ พลังฝึกปรือมันต้องก้าวหน้าด้วยความเร็วอัศจรรย์แน่นอน!
ถึงตอนนั้นกระทั่งหลิงเทียนก็จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันอีกต่อไป และเกียรติยศทั้งหมดที่เคยเป็นของมัน ก็จะหวนกลับคืนมาสู่มัน!!
“เกิดเรื่องเล็กน้อย…พวกเราหาตัวผู้ติดตามของฉีจิ้งไม่พบ ตอนนี้ปู่เจ้า ท่านจ้าวตำหนักรวมถึงรองจ้าวตำหนักคนอื่นๆ ก็เดินทางไปบ้านเกิดมันแล้ว อีกไม่นานสมควรจับตัวมันได้”
จ้าวเติงกล่าว
“ผู้ติดตามของฉีจิ้ง ตัวตนเช่นนั้นสมควรไม่รู้เรื่องเคล็ดบำเพ็ญมารมิใช่หรือ?”
จ้าวจี้ขมวดคิ้ว “ไฉนถึงต้องไปตามล่าขี้ข้าคนเดียวให้ยุ่งยากด้วยเล่าท่านพ่อ?”
“ผู้ติดตามคนนั้นมิใช่ผู้ติดตามธรรมดา…ตลอดปีที่ฉีจิ้งหายตัวไปบ่มเพาะพลังด้วยเคล็ดบำเพ็ญมาร มันก็สมควรอยู่ด้วย…เพราะยามมาประลองยอดนักรบฟ้าลิ่วล่อง พวกมันมาถึงพร้อมกัน!”
จ้าวเติงกล่าวออกเสียงเครียด “เช่นนั้นหากมันไม่ตาย การลงมือของตำหนักฟ้าลี้ลับเราครั้งนี้อาจแพร่งพรายออกไปได้…และนั่นจักกลายเป็นภัยซ่อนเร้นอันใหญ่หลวง!”
“ลองท่านจ้าวตำหนักกับท่านปู่ไปด้วยตัวเองแบบนี้ มันต้องตายแน่ๆท่านพ่อ!”
