ทว่าตอนนั้นเพราะกู่ลี่มาขวางเสียก่อน ต้วนหลิงเทียนจึงไม่ทันได้ปะทะกับพวกมัน
“ทราบแล้วท่านอาจารย์!”
สิ้นคำจ้าวเติงไป๋ฉวี่กับเฮยถูก็เร่งรับคำอย่างเคารพ ก่อนที่จะหันไปมองกล่าวกับจ้าวจี้เสียงอ่อน “น้องเล็กฟังท่านอาจารย์เถอะ กลับไปพร้อมพวกเราก่อน”
แม้จ้าวจี้อยากรั้งอยู่ติดตามเรื่องราวด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ในเมื่อจ้าวเติงไม่อนุญาตมันก็ทำได้แค่กลับไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจสักเท่าไหร่
หลังจากจ้าวจี้กับพวกทั้ง 3 คนจากไป จ้าวเติงก็เหินร่างกลับไปที่คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง
“มีบางอย่างผิดปกติเป็นแน่…”
หรงฟ่านที่ซ่อนตัวอยู่ไกลๆ ย่อมไม่ได้ยินบทสนทนาเหนือฟ้าสูงระหว่างจ้าวเติงกับจ้าวจี้
อย่างไรก็ตามมันยังรู้ได้ทันทีว่าท่าไม่ดีแล้ว!
‘จ้าวเติงผู้นั้นมันเป็นถึงรองจ้าวตำหนักฟ้าลี้ลับ ไฉนถึงมาเยือนคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องได้ แล้วมันมาเพื่ออันใด?’
สูดลมหายใจเข้าลึกๆรอบหนึ่ง หรงฟ่านก็ตัดสินใจได้ ‘ตอนนี้ข้าไม่อาจเคลื่อนไหวมั่วซั่ว มีจ้าวเติงอยู่คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องทั้งคนเช่นนั้น ข้ามิอาจเข้าไปตรวจสอบอันใดได้อีกแล้ว’
จังหวะนี้หรงฟ่านไม่กล้าลงมือทำอะไรสุ่มเสี่ยงอีก มันพยายามซ่อนตัวให้มิดชิด และพยายามหลบหนีไปอย่างระมัดระวัง หลีกเลี่ยงเส้นทางไปยังคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องกับตำหนักฟ้าลี้ลับ หมายออกจากเขตอิทธิพลของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องให้เร็วที่สุด