ส่วนทางด้านเมืองถัวเฟิงที่มีเมิ่งฉิงตรึงกำลังเอาไว้ หลังจากที่ค้นหาตลอดทั้งเดือนกลับไม่พบร่องรอยของหรงฟ่านเลย
หรงฟ่านไม่ได้ย้อนกลับไปที่บ้านในคืนนั้นตามที่บิดามารดาของมันกล่าวบอก กระทั่งยังคล้ายจะอันตรธานหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย
“ตอนนี้พวกเรามั่นใจได้แล้ว ว่าหรงฟ่านต้องระแคะระคายบางอย่างแน่นอน…ตัวตนศิษย์เราถูกเปิดเผยแล้ว!”
กู่ซืออวิ๋น 1 ใน 2 อาวุโสผู้พิทักษ์กล่าวออกด้วยใบหน้าบูดบึ้ง น้ำเสียงไม่สบอารมร์ถึงที่สุด
“ในวันนั้นตอนที่พวกเรากระจายกำลังค้นหา พวกเราลงมือช้าไปจนมีคนออกจากเมืองไปได้เจ็ดคน…เกรงว่า 1 ใน 7 คนที่ออกจากเมืองไป สมควรมีใครคนหนึ่งพบหรงฟ่านเข้าระหว่างทาง และบอกมันถึงเรื่องนี้”
จ้าวจิน อาวุโสผู้พิทักษ์อีกคนกล่าว
“อาวุโสพิทักษ์ทั้ง 2 รบกวนพวกท่านไปจับตัวทั้ง 7 คนนั่นมาเถอะ และให้พวกมันสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์ดูว่าพวกมันคนใดพบเจอหรงฟ่านหรือไม่!”
เมิ่งฉิงสั่ง
นอกจากนี้มันเชื่อว่ากุญแจสำคัญของเรื่องราวสมควรเป็นคนที่ออกจากเมืองไป 7 คนนั่น!
เมื่อกู่ซืออวิ๋นกับจ้าวจินลงมือเอง เรื่องราวย่อมลุล่วงไปด้วยความรวดเร็ว
“ท่านจ้าวตำหนัก…”
เมื่อกู่ซืออวิ๋นกับจ้าวจินกลับมา ทั้งคู่ก็พาคนมาด้วยคนหนึ่ง ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็น หรงหง ที่เจอหรงฟ่านระหว่างทางวันนั้น
หรงหงที่ถูกพาตัวมา ตอนนี้ร่างก็สั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว
