ขณะนี้ เซี่ยชิงดึงตัวเจียงผิงอันเข้ามากอดในอ้อมแขน ใช้วิชาคลื่นสำเนียง
“ผิงอัน พี่รู้ว่าการอยู่ตัวคนเดียวอย่างเจ้าเป็นเรื่องยาก บุพการีถูกทำร้ายอย่างป่าเถื่อน เจ้ายังต้องระแวงทุกผู้รอบข้าง เจ้าเพิ่งอายุสิบห้า แรงกดดันที่แบกรับมหาศาลเกินตัวนัก ภายหน้า พี่สาวผู้นี้จะช่วยเจ้าแบกรับทุกอย่างเอง”
กลิ่นหอมสดชื่นกระทบจมูก ร่างนิ่งเกร็งของเจียงผิงอันผ่อนคลายลงอย่างเกินควบคุม
หัวใจถูกกระทบโดยความอบอุ่นเกินครั้งใด ทำลายแนวป้องกันในใจโถมทะลัก มือของเขากอดเอวอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว
“พี่… พี่หญิง”
“เจ้าน้องชาย ต้องแบบนี้สิ”
มุมปากเซี่ยชิงยกยิ้ม แย้มสรวลประดับใบหน้า
เด็กหนุ่มผู้นี้ไม่เหมือนคนอื่น เขาดูเย็นชา แต่ให้คุณค่ากับคุณธรรมความสัมพันธ์ เป็นคนประเภทที่ให้ค่าความผูกพันมากกว่าผลประโยชน์
หาไม่ เขาคงไม่ให้เม็ดบงกชแจ้งวิถีกับนางทันที แต่ขายให้กับหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลไปแล้ว
เด็กหนุ่มเช่นนี้ ต้องผูกมิตรสร้างสัมพันธ์ไว้ให้แน่น
นี่เป็นเนื้อหาบทแรกของจรรยากษัตริย์ ให้ความสำคัญใส่ใจ ซื้อใจบริวารทั้งมวล
แม้เด็กหนุ่มผู้นี้จะสู้อัจฉริยะคนอื่น ๆ ไม่ได้ แต่ก็ยังเติบใหญ่เป็นผู้มีฝีมือที่ใช้งานได้เช่นกัน
