หลังมองเหม่อไปพักหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็หวนนึกถึงเรื่องราวหน้าหอคอยลิ่วเหอ ที่มีมรดกเวทย์พลังร่างทองลิ่วเหอ
อย่างไรก็ตามที่หอคอยลิ่วเหอแม้จะมีสัตว์ร้ายเพียง 3 ตัว แต่พวกมันกลับผนึกพลังกันได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้มีพลังอำนาจทัดเทียมกับวิหกยักษ์ทั้ง 5
แอ๊ดดด……ครืด ครืดดดด
พร้อมกันกับที่วิหกยักษ์ทั้ง 5 สลายหายไปในอากาศ ประตูพระราชวังก็คอยๆเปิดออก
‘เหอะๆ…เหมือนหอคอยลิ่วเหอไม่มีผิด’
ต้วนหลิงเทียนกล่าวในใจ
ในเมื่อประตูเปิดอ้าเชื้อเชิญแบบนี้ ก็เป็นธรรมดาที่ต้วนหลิงเทียนจะเข้าไปโดยไม่คิดหยุดพักให้เสียเวลา
เซียวตุนก็เร่งสับเท้าวิ่งตามไปติดๆ แววตาที่มองไปยังแผ่นหลังต้วนหลิงเทียน ลุกวาวทั้งฉายประกายคลั่งไคล้นัก
เมื่อเข้ามาในพระราชวังแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พบว่าการทดสอบละม้ายคล้ายคลึงกับหอคอยลิ่วเหอ
แน่นอนที่กล่าวบอกว่าคล้ายนั้น…หมายถึงระดับพลังของศัตรูที่ปรากฏตัวขึ้น หากแต่ศัตรูที่ปรากฏขึ้นกลับมาในรูปของชุดเกราะอัศวินต่างๆ!
เซียวตุนยิ่งติดตามมาก็ยิ่งมองต้วนหลิงเทียนตาลุกวาวมากขึ้นเรื่อยๆ
เพราะไม่ว่าจะบททดสอบอะไรระหว่างทาง ค่ายกล ศัตรู ประตูกล รวมถึงกับดักทั้งหลายแหล่ ล้วนถูกต้วนหลิงเทียนจัดการแก้ไขในชั่วพริบตา กระทั่งจะยกมือขึ้นลงมือจู่โจมออกไปสักท่ายังไม่ทัน
และเป็นธรรมดาเหล่าการทดสอบที่ว่ามา หากมันมาคนเดียวก็คงต้องจอดตั้งแต่หน้าประตู…
