“จากที่ข้าแผ่สำนึกเทวะไปตรวจขสอบ ห้องโถงข้างหน้าสมควรเป็นห้องสุดท้ายแล้ว…และถ้าข้าเดาไม่ผิด หากฆ่าผู้พิทักษ์อะไรที่ปรากฏออกมาได้ มรดกเวทย์พลังสมควรปรากฏออกมา”
ต้วนหลิงเทียนที่เดินนำในพระราชวังใหญ่โต กล่าวบอกเซียวตุนหลังแผ่สำนึกเทวะออกไปตรวจตราโดยรอบ
เซียวตุนที่พอได้ยินก็เร่งหันมองไปยังเบื้องหน้าทันที จนแลเห็นประตูเข้าห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง บนขื่อเหนือประตูโถงมีคำสลักเอาไว้ โถงเหยียนเทียน!
คำ 3 คำนี้กลับแผ่พลังกดดันอันน่าเกรงขามออกมาไม่ใช่ชั่ว มีอำนาจสะกดขู่ขวัญผู้คนนัก!
“มรดกเวทย์พลัง!”
ได้ยินคำกล่าวของต้วนหลิงเทียน เซียวตุนย่อมตื่นเต้นไม่น้อย เพราะตอนนี้มันกำลังจะได้รับมรดกเวทย์พลังแล้ว ถึงแม้มันอาจจะไร้สามารถเพาะสร้างหรือควบคุมเวทย์พลังนี้ได้ในอนาคต แต่มีหวังก็ยังดีกว่าไม่มีหวัง!
ยิ่งไปกว่านั้นหากมองถึงความยากและบททดสอบระหว่างทาง มันมั่นใจได้เลยว่ามรดกเวทย์พลังชิ้นนี้ไม่ใช่มรดกเวทย์พลังระดับต่ำแน่นอน!!
แม้มันจะยังเข้าร่วมกับตำหนักฟ้าลี้ลับได้ไม่นาน แต่มันก็พอรู้มาบ้างว่าในแดนลับเซียนแห่งนี้…บททดสอบของมรดกเวทย์พลังยิ่งยาก ระดับของมรดกเวทย์พลังยิ่งสูง!
ด้วยเหตุนี้เซียวตุนจึงบังเกิดความตื่นเต้นไม่น้อย ขณะเดียวกันก็บังเกิดความคาดหวังอย่างแรงกล้า ด้วยอยากรู้นักว่าสุดสายปลายทางพระราชวังหลังนี้อย่างโถงเหยียนเทียน จะมีมรดกเวทย์พลังอันใดรอคอยมันอยู่…!
