“หลังจากเข้าไปข้างในแล้ว อย่าอยู่ห่างจากข้า…หากข้าเดาไม่ผิด การทดสอบสุดท้ายด้านในต้องไม่ง่ายเหมือนข้างนอก”
ก่อนที่จะเข้าไปในห้องโถง ต้วนหลิงเทียนกล่าวเตือนเซียวตุน
จกาประสบการณ์ที่ผ่านหอคอยลิ่วเหอมา เขาเชื่อว่าในห้องโถงสุดท้ายนี้ต้องมีศัตรูหรือบททดสอบรออยู่แน่
เพียงแค่มันคงไม่ใช่รูปปั้นเหมือนในหอคอยลิ่วเหอเท่านั้น
“ทราบแล้วศิษย์พี่หลิงเทียน”
เซียวตุนนั้นเคารพนับถือต้วนหลิงเทียนมานาน ย่อมเชื่อฟังคำของต้วนหลิงเทียนอย่างไร้เงื่อนไข
“เข้าไปกันเถอะ”
หลังได้รับคำตอบจากเซียวตุน ต้วนหลิงเทียนก็ไม่รอช้า ย่างเท้าก้าวเข้าไปในโถง สายตามองกวาดฉับไวดั่งเหยี่ยว สำนึกเทวะกระจายตัวออกไปเฝ้าระวังโดยรอบ
นามโถงเหยียนเทียนแม้ฟังดูดี แต่พอก้าวเข้ามาและสำรวจรอบๆดูเขากลับไม่พบอะไรเลย แถมแตกต่างไปจากห้องโถงอื่นๆที่พบเจอก่อนหน้ามากนัก! เพราะมันมีแต่ก้อนหินประหลาดๆเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด! ไร้ซึ่งเครื่องเรือนและของตกแต่งอันใด!!
ต้องทราบด้วยว่าทุกห้องโถงที่ผ่านมา ตกแต่งเลิศหรูแลดูดีมีระดับทั้งสิ้น หากมีแหวนมิติเขายังคิดจะเก็บเก้าอี้ทั้งของตกแต่งบางชิ้นติดมือกลับไปด้วยซ้ำ…
ทว่าโถงเหยียนเทียนตรงหน้าเขากลับแลดูเสมือนสถานที่ๆกระทั่งนกยังไม่อยากแวะเวียนมาขับถ่ายเสียอย่างนั้น!
