โจวเฟิงรู้สึกคลับคล้ายว่าศิลาจากสมรภูมิโบราณจะมียอดศาสตรา รู้สึกอย่างแรงกล้ายิ่งด้วย
เถ้าแก่ลิงโลดปรีดา “ศิลานี้ราคาห้าล้าน แน่ใจหรือว่าจะซื้อมัน?”
โจวเฟิงพลันลังเล
ห้าล้านเป็นราคาสูงลิบ นอกจากสามล้านที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ ทรัพย์สินทั้งหมดที่เขามีก็รวมกันได้ราวสองล้าน
หากพ่ายพนันก็คือหมดตัว
“เถ้าแก่! อย่าเชียวนะ ศิลาจากสมรภูมิโบราณนี่เป็นของเราต่างหาก!” เมิ่งจิงตะโกนอย่างร้อนใจ กลัวว่าโจวเฟิงจะผ่าเจอสมบัติอีก
“หากไม่มีเงินก็ไสหัวไป! ข้าซื้อศิลานี้!”
โจวเฟิงกลัวว่าสมบัติในศิลาจะไปอยู่ในมือพวกเจียงผิงอันอีก จึงกัดฟันซื้อเดี๋ยวนั้นเลย
ผู้คนรอบกายฮือฮา กระทั่งยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดยังไม่กล้าทุ่มทุนใหญ่โตเช่นนี้เลยกระมัง? ห้าล้านเลยนะ เสียไปคือหมดตัวไม่เหลือสิ่งใดเลยนะ
ทุกสายตาถูกดึงมามอง
โจวเฟิงชอบถูกสายตาเหล่านี้จ้องมองยิ่งนัก เขาเชิดหน้าภาคภูมิ ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นและเข้าใจวันนี้แหละว่าผู้มีบุญบารมียิ่งใหญ่เป็นเช่นไร
โจวเฟิงใช้เงินสามล้านที่ตนได้มาก่อนหน้า และแลกด้วยหินวิญญาณ อาวุธวิเศษ ยันต์ และโอสถทั้งหมดที่มีเข้าเสริม
สุดท้ายก็รวมมูลค่าได้ห้าล้าน
