“งั้นจริงๆเหรอที่ศิษย์พี่กู่ลี่ช่วยเจ้าทั้งๆที่ไม่รู้จัก เพราะถูกใจศักยภาพพรสวรรค์และนิสัยของเจ้า?”
คำพูดของต้วนหลิงเทียนแน่นอนว่าหวางเฟยเซวียนย่อมเชื่อถือ และนั่นทำให้นางอดไม่ได้ที่จะมองถามต้วนหลิงเทียนออกมาด้วยความประหลาดใจ
“ก็ไม่ใช่แค่นี้หรอก”
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดปิดเรื่องนี้กับหวางเฟยเซวียน “เจ้าจำผู้อาวุโสที่เฝ้าสระวิญญาณของวังนภาได้รึเปล่า…นั่นคืออาจารย์ของบิดาพี่กู่เขาน่ะ เรียกว่าท่านเป็นบรรพจารย์ของพี่กู่…และเป็นเพราะผู้อาวุโสท่านนั้นกล่าวเล่าเรื่องข้าให้พี่กู่ฟัง เขาเลยสนใจข้าขึ้นมาน่ะ”
“วันนี้พี่กู่ก็เลยมาหาข้า…ต่อมาก็ออกหน้าช่วยข้าเพราะถูกชะตานิสัยข้า”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมารวดเดียวจบ
“ท่านผู้อาวุโสคนนั้น…คืออาจารย์ของท่านอาวุโสผู้พิทักษ์กู่เลยหรือ!?”
หลังได้ฟังคำของต้วนหลิงเทียน หวางเฟยเซวียนอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง เสียงกล่าวยังสั่นไปเล็กน้อยเห็นได้ชัดว่าตกใจพอสมควร
อาวุโสผู้นั้นถึงกับเป็นอาจารย์ของอาวุโสผู้พิทักษ์กู่!
ในตำหนักฟ้าลี้ลับอาวุโสผู้พิทักษ์ทั้ง 2 นั้นเพียงมีพลังฝึกปรือด้อยกว่าจ้าวตำหนักเท่านั้น!
นี่แสดงให้เห็นว่าฐานะของชายชราแขนเดียวที่เฝ้าสระวิญญาณนั้นไม่ใช่ต่ำต้อยเลย!
