มันเชื่อว่าด้วยความเอาใจใส่ของต้วนหลิงเทียน หลิวเจี้ยนต้องได้รับสืบทอดมกดกเวทย์พลังระดับสูงแน่นอน!
“ไม่ได้เรื่องจริงๆ…”
เมื่อเห็นว่าเริ่นเฟยถูกกำจัดออกไปแล้วแม้หวางเฟยเซวียนจะคิดไว้แต่แรก แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำออกมา
สำหรับหวางเฟยเซวียนนั้น ที่แท้นางคิดอะไร ต้วนหลิงเทียนที่อยู่ด้วยมาพักหนึ่ง ย่อมพอจะเดาได้
“เริ่นเฟย ข้าจำได้ว่าคฤหาสน์ข้ามฟ้าของเจ้า นอกจากเจ้าแล้วยังมีคนอื่นที่เข้าร่วมตำหนักฟ้าลี้ลับมาด้วย…และถ้าข้าจำไม่ผิดอีกคนดูเหมือนจะมีพลังฝึกปรือเซียนดั้งเดิมขั้นเชี่ยวชาญเช่นเดียวกับเจ้า และมันถูกเลือกให้เข้าร่วมกับวังลี้ลับ เจ้าคิดว่ามันมีโอกาสเข้าสู่แดนลับเซียนหรือไม่?”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนคิดว่าหากไม่ได้ครั้งนี้ ก็จะไปตอบแทนบุญคุณรองผู้นำเริ่นครั้งหน้า แต่หากสามารถตอบแทนไปเลยทีเดียวได้ ก็ย่อมเป็นอะไรที่ประเสริฐกว่า เพราะนั่นจะเหมือนยกภูเขาออกจากอก
ดังนั้นหลังจากที่เริ่นเฟยถูกกำจัดออกไปแล้ว ต้วนหลิงเทียนพลันจำได้ว่าตอนที่เริ่นจงพาศิษย์มาเข้าร่วมตำหนักฟ้าลี้ลับ มันพามา 2 คน
และอีกคนก็อยู่ในขอบเขตพลังเซียนดั้งเดิมขั้นเชี่ยวชาญเหมือนเริ่นเฟย
