ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวทั้งกล่าวออกมาด้วยสีหน้าระอา “พูดกันตรงๆ แม้เจ้าจะมีรูปโฉมงดงามทั้งรูปร่างแลดูดี แต่พวกมันไม่ได้ทำให้ข้าสนใจอะไรแม้แต่นิดเดียว…เพราะคู่หมั้นรวมถึงสตรีคนรักของข้า ไม่มีใครด้อยไปกว่าเจ้าแม้แต่น้อย”
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาแบบนี้ หวางเฟยเซวียนก็เห็นว่าแววตาที่ต้วนหลิงเทียนใช้มองนางนั้น นอกจากความระอาแล้วก็มีแต่ความบริสุทธิ์ใจไม่ได้มีแววตาชั่วร้ายอะไรแม้แต่น้อย มาตอนนี้นางพลันตระหนักได้ว่านางเข้าใจอีกฝ่ายผิดไป!
ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ
แววตาไม่อาจหลอกลวง!
เมื่อหวางเฟยเซวียนรู้ตัวว่าที่แท้นางเข้าใจต้วนหลิงเทียนผิด นางก็อดไม่ได้ที่จะเผยยิ้มออกมาอย่างเริงร่า แลดูมีเสน่ห์ไม่น้อย
“แล้วเจ้าต้องการอันใดหรือ?”
หากอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการเรื่องอย่างว่า นางก็สามารถยอมรับได้หมด เพราะนางอยากร่วมมือกับต้วนหลิงเทียนจริงๆ
แน่นอนว่าแทนที่จะกล่าวว่าร่วมมือ กล่าวว่านางอยากจะกอดต้นขาต้วนหลิงเทียนไปด้วยเสียจะเหมาะกว่า เพราะนางเชื่อว่าหากพึ่งพาต้วนหลิงเทียนได้ล่ะก็ นางต้องมีโอกาสเข้าถึงมรดกเวทย์พลังระดับสูงในแดนลับเซียนมากขึ้นแน่ๆ!!
“ข้าต้องการให้เจ้าไปตามหาคนสองคน และชวนทั้งคู่ให้มาร่วมมือกับพวกเรา”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวบอกหวางเฟยเซวียน
ได้ยินวาจานี้ของต้วนหลิงเทียน สองตาหวางเฟยเซวียนทอประกายจ้าทันใด “ผู้ใด!?”
