มีเพียงแต่เข้าใจถ่องแท้จนสามารถเพาะสร้างต้นแบบเวทย์พลังได้แล้วเท่านั้น ถึงจะสามารถถ่ายทอดให้ผู้อื่นได้
แน่นอนว่าทุกผู้คนที่ได้สืบทอดมรดกเวทย์พลังมา ก็ไม่ใช่ว่าจะใช้เวทย์พลังได้ทุกคน! ยังขึ้นอยู่กับไหวพริบปฏิภาณเป็นหลัก…เช่นนั้นแล้วหากเป็นตัวโง่งมได้ของดีมาถึงแม้พวกมันอยากส่งต่อให้ตาย แต่ก็ไม่มีปัญญาจะส่ง!!
(อารมณ์เหมือน เด็ก ป.3 ได้สูตรฟิสิกส์ ม.6 มา จำสูตรได้ว่าเขียนยังไง แต่ฟังที่ตอนที่ครู่สอนไม่เข้าใจเลย จนไม่รู้ว่าตัวอะไรแทนอะไร…มันก็เลยเอาไปสอนใครไม่ได้ ทำได้แต่เขียนสูตรให้คนอื่นเอาไปนั่งงงต่อ เก็ทนะ!)
“ในแดนลับเซียนมีมรดกเวทย์พลังหลากหลายระดับ…สำหรับเวทย์พลังระดับต่ำๆ พวกมันก็ไม่ต่างอะไรจาก ร่างอวตาร เพียงปาหี่มิอาจใช้สู้จริงได้ เวทย์พลังที่ดีขึ้นมาหน่อยก็ทัดเทียมได้กับวรยุทธ์เซียนอันร้ายกาจ เช่นนั้นแล้วหากมีเวทย์พลังดีๆ พลังฝีมือก็ย่อมสูงขึ้น หากประยุกต์ใช้กับวรยุทธ์เซียนได้ผลลัพธ์ก็ยิ่งเพิ่มพูน!”
“หากเป็นเวทย์พลังชั้นสูงๆล่ะก็ เมื่อเพาะสร้างกระทั่งใช้มันออกได้ พลังอำนาจของมันยังเหนือกว่าวรยุทธ์เซียนเสียอีก หากมีไว้ในครอบครองก็ประหนึ่งเข้าทำเนียบสุดยอดฝีมือไปครึ่งตัว!”
กล่าวถึงจุดนี้ประกายตาของหวางเฟยเซวียนเผยประกายเจิดจ้าร้อนแรงออกมา
