และแม้ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนจะใช้พลังกระบี่ออกไปส่งๆอย่างไร้เรื่องราว ทำให้พลังกระบี่รอบนี้นับว่าอ่อนด้อยกว่าตอนที่เขาใช้ฆ่าอวิ๋นคุนหลายส่วน…ทว่านั่นก็มากเกินพอจะฆ่าจูมูจื่อให้ตายซ้ำซากสักสิบรอบ!
“เสด็จลุง!!”
จูหยวนและจูเลี่ย เมื่อเห็นศีรษะของเสด็จลุงร่วงตกลงไปกลิ้นหลุนๆบนพื้น พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะร่ำร้องออกมาด้วยความโศกเศร้า หน้ายังเปลี่ยนสีไปทันใด!
อย่างไรก็ตามแม้สองตาของพวกมันจะแดงปานสีเลือด แต่พวกมันก็ไม่กล้าเผยความคับแค้นชิงชังอะไรออกมา
ผู้ใดจะไปรู้ว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าติดคิดฆ่าพวกมันเพื่อตัดรากถอนโคนหรือไม่..หากพวกมันเผยให้เห็นถึงความเกลียดชังคับแค้น!?
แม้ในใจของพวกมันอยากจะฆ่าอีกฝ่ายให้ตายตกคามือ แต่พวกมันย่อมรู้ดีว่าพลังฝีมือของตัวไม่ร้ายกาจสามารถถึงขั้นนั้น สิ่งที่พวกมันพอจะกระทำได้ก็คือ…พยายามไม่กระตุ้นโทสะหรือสร้างความขุ่นเคืองใจให้อีกฝ่ายให้ได้มากที่สุด!
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดจะฆ่าจูหยวนกับจูเลี่ยตั้งแต่แรก
ถึงแม้ว่าสำหรับเขาตอนนี้คิดฆ่าจูหยวนกับจูเลี่ยเป็นเรื่องราวอันง่ายดายนัก แต่จะอย่างไรทั้งคู่ก็เป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดในตระกูลราชวงศ์ของประเทศฝูเฟิง หากประเทศฝูเฟิงไร้ผู้เข้มแข็งเช่นพวกมันควบคุม น่ากลัวจะโกลาหลวุ่นวาย
