กล่าวให้ชัดหลงเหลืออยู่ 2 คน หากนับรวมต้วนหลิงเทียนที่ซ่อนตัวในความมืดเข้าไปด้วย
“ศิษย์พี่ ไปต่อเถอะ”
ในขณะที่ป๋ายลี่หงไม่รู้จะทำอย่างไร ต้วนหลิงเทียนพลันส่งเสียงมาบอกพอดิบพอดี
บรรดากลุ่มคนที่หลบหนีไปทั้งหมดก่อนหน้า หากต้วนหลิงเทียนคิดฆ่าก็ลำบากเพียงแค่ยกมือเท่านั้น ด้วยพลังฝีมือของเขายากที่จะมีใครรอดพ้นความตาย
ที่พวกมันสามารถหลบหนีไปได้ เป็นเพราะต้วนหลิงเทียนไม่แยแสชีวิตไร้ค่าของพวกมันเท่านั้น
สำหรับเขาแล้วคนพวกนั้นเป็นได้แค่ ‘เหยื่อ’ ที่จะล่อปลาตัวใหญ่ให้มาติดกับ!
“อ่า”
จนเมื่อได้ยินเสียงต้วนหลิงเทียนส่งมา ป๋ายลี่หงค่อยได้สติกลับคืนปานตื่นจากความฝัน
ฉากสังหารฮั่วจินยังคงตราตรึงอยู่ในใจ
สองเดือนที่แล้วฮั่วจินยกพวกบุกมาตระกูลซือถูเพื่อจับตัวมันไปอย่างที่มันไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน อีกฝ่ายอาศัยพลังฝึกปรือที่เหนือกว่าทำราวกับเป็นจ้าวผู้ยิ่งใหญ่…
อนิจจาวันนี้ฮั่วจินกลับเป็นคนที่ถูกฆ่าในพริบตา ตกตายลงอย่างที่ไม่อาจแข็งขืนใดๆ
‘ศิษย์น้องไปหาผู้ช่วยที่ร้ายกาจขนาดนี้มาจากที่ใดกัน!?’
ใจป๋ายลี่หงสะท้านไปอย่างแรง มันไม่คิดเลยว่าศิษย์น้องของมันจะมีสัมพันธ์กับยอดฝีมือขอบเขตเซียนขัดเกลาได้