เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนปฏิเสะฉีเสิ่นออกมาโต้งๆ เริ่นจงกับหลิวหงกวงแสยะยิ้มออกมาอย่างถูกใจ ทว่าด้านฉีเสิ่นกับชักสีหน้าอัปลักษณ์ปั้นยากนัก!
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนพลันหันมองไปยังเริ่นจงกับหลิวหงกวง ก่อนที่จะส่งเสียงไปถึงทั้งคู่ “รองผู้นำคฤหาสน์เริ่น อาวุโสหลิว ข้าเกรงว่าหลังจากนี้คงไม่มีคนของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องคิดเข้าร่วมประลองอีกต่อไปแล้ว และหากข้าเดาไม่ผิดเดี๋ยวพวกมันต้องแสร้งทำเป็นกลับไปก่อน เพื่อไปวางกำลังคนซุ่มรอฆ่าข้าแน่นอน…เช่นนั้นข้าจึงอยากขอกลับไปก่อนได้หรือไม่..และข้าจะไปรอสนทนากับพวกท่านแถวๆหุบเขาทิศตะวันตกที่ห่างจากจุดนี้ 100 ลี้?”
เริ่นจงกับหลิวหงกวงหันหน้ามองสบตากันทันใดหลังได้ยินเสียงของต้วนหลิงเทียน ก่อนที่จะหันกลับมามองเขาพร้อมพยักหน้าเห็นด้วย
ถูกแล้ว
หากฉีเสิ่นแสร้งพาคนกลับไปแต่ไม่ได้จากไปจริงๆ เลือกที่จะไปซุ่มรอเล่นงานต้วนหลิงเทียนอยู่ล่ะก็ …
กระทั่งพวกมันก็คงยากจะปกป้องคุ้มครองคน ดั่งคำ ‘ทวนเปิดเผยหลบหลีกง่าย เกาทัณฑ์เร้นลับยากระวัง’
ถึงแม้ว่าฉีเสิ่นจะนับเป็นยอดฝีมือของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องที่พวกมันสามารถรับมือได้ ทว่าไม่ไกลจากหุบเขาหลิงหลงก็มีรองผู้นำคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องประจำการอยู่ในเมืองเช่นกัน!
หากฉีเสิ่นส่งคนไปตามอีกฝ่ายมาล่ะก็ คงไม่ใช่เรื่องยากที่จะซุ่มฆ่าต้วนหลิงเทียน!
