เผชิญหน้ากับความสงสัยอยากรู้ของทั้งคู่ ต้วนหลิงเทียนเพียงยิ้มบางๆ แต่ไม่ได้ตอบคำอะไรกลับไป
เห็นเช่นนี้ทั้งคู่จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมากลบกลื่อนใบหน้าที่ร้อนผ่าว ด้วยรู้ตัวว่าพวกมันละลาบละล้วงเกินไปแล้ว
เมื่อพวกมันเห็นชัดว่าต้วนหลิงเทียนไม่คิดตอบ พวกมันจึงไม่คิดจะเซ้าซี้จี้ถามอะไรอีก ทุกคนล้วนมีความลับเป็นของตัวเอง แม้พวกมันจะจี้ถามไปเกรงว่าไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับคำตอบเหมือนเดิม แต่ยังทำให้ต้วนหลิงเทียนเสียความประทับใจอีกด้วย
ตอนนี้พวกมันหมายมั่นปั้นใจว่าจะชวนต้วนหลิงเทียนมาเข้าร่วมขุมพลังของพวกมันให้จงได้ แน่นอนว่าพวกมันย่อมไม่อยากผิดใจกับต้วนหลิงเทียน
“ไม่ตาย?”
ตอนนี้เองฉีเสิ่นค่อยๆฟื้นคืนจากความโศกเศร้าที่สูญเสียหลานชาย และในที่สุดมันก็ได้ยินบทสนทนาโดยรอบ ยังอดตกใจไปกับเนื้อหาในบทสนทนาเสียไม่ได้…
ร่างมันที่ยังคงสั่นระริก ค่อยๆหันไปมองทิศทางหนึ่ง ไม่นานมันก็เห็นต้วนหลิงเทียนที่ปลอดภัยไร้เรื่องราวลอยล่องอยู่…
ลูกตาของมันแทบถลนออกจากเบ้า แววตายังเต็มไปด้วยโทสะอันล้นปรี่
“เป็นไปไม่ได้!”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนยังอยู่ดีไม่ได้ตายตก ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในใจของมันก็คือเป็นไปไม่ได้!
แรงระเบิดเมื่อครู่มันเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาล ไม่ใช่อะไรที่ผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนขัดเกลาขั้นกลางจะต้านทานรับมือได้เลย! ต่อให้มีวรยุทธ์สายป้องกันสูงล้ำอย่างไรก็ไม่ได้!!
