ที่ต้องใช้ลานตากแห้ง นับเป็นสถานการณ์คับขัน
ไม่มีหนทางอื่น ผู้หญิงในครอบครัวทำได้เพียงเอาเสื่อออกมาปัดกวาดฝุ่นออก
ผืนที่ดีถูกกางบนพื้นเพื่อตากข้าวฟ่าง ส่วนผืนที่พังใช้ตากมันเทศ
ถึงอย่างไรมันเทศก็ชิ้นค่อนข้างใหญ่ ต่อให้เสื่อมีรูก็ยังไม่เป็นไร ทว่าข้าวฟ่างต่างออกไป หากทะลุร่วงตกพื้นไปแล้วย่อมเก็บขึ้นมาได้ไม่สะดวก
เย่อวี๋หรานเดินเหินไม่สะดวก ปีนี้นางจึงไม่ได้เข้าร่วมด้วย แต่ยังถือไม้คอยไล่นกอยู่ด้านข้างลานตากข้าวฟ่าง
นางยังให้จูอู่ทำสิ่งที่คล้ายหุ่นไล่กาตั้งเอาไว้อีกฟากหนึ่งของลานตากแห้ง โดยให้โยงเชือกมาหานาง เมื่อเห็นนกอยู่อีกฟาก นางจะได้ดึงเชือก
บรรดาชายหนุ่มทำงานท่ามกลางแสงแดดแผดเผามาหลายวันจนผิวไหม้เกรียม
หญิงสาวเห็นแล้วปวดใจจึงนำสมุนไพรบรรเทาอาการไหม้แดดมาบดและทาให้สามีรู้สึกดีขึ้น
“ปีนี้แดดแรงเกินไปแล้ว ดูแขนของท่านสิ ไหม้หมดแล้ว” หลี่ซื่อมองแขนไหม้แดดของจูซื่อแล้วแอบปวดใจ “ข้าบอกท่านแล้วว่าให้สวมหมวกตอนออกไปทำงาน อย่าได้ขี้เกียจ แต่ท่านก็ไม่เชื่อข้า ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า”
เขายิ้ม “ข้าเป็นชายอกสามศอก ทำไมต้องใส่ด้วย อีกอย่างไม่ใช่แค่ข้าที่เป็นเช่นนี้ ทุกคนที่ไปเก็บเกี่ยวก็เป็นกันหมด”
นางจ้องหน้าเขา “คนอื่นก็ส่วนคนอื่น ท่านก็ส่วนท่าน คนอื่นเป็นอย่างไรข้าไม่สนใจ แต่ท่านเป็นเช่นนี้ข้าจะสบายใจได้อย่างไร ท่านลองเอาแขนไหม้ ๆ นี้ไปให้ท่านแม่เห็นดูสิ คอยดูว่านางจะต่อว่าท่านหรือไม่”
อีกด
