“ลุงหาน การที่จะเข้าร่วมงานประลองจัดอันดับสุดยอดนักรบของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง นอกจากข้อจำกัดเรื่องอายุน้อยกว่า 50 ปีแล้ว ยังมีข้อจำกัดอื่นใดอีกหรือไม่ ตัวอย่างเช่นหากเป็นคนที่ไม่ได้มาจากขุมพลังใดๆในเขตอิทธิพลของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง จะยังสามารถเข้าร่วมงานประลองได้อีกไหม?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกมา
“ในทางทฤษฎีแล้วขอเพียงอายุต่ำกว่า 50 ปีสมควรเข้าร่วมประลองได้…แต่กล่าวกันตามตรง แต่ละขุมพลังชั้น 4 เองก็มีการจัดการประลองคล้ายๆกันนี้ขึ้น เพียงแค่ต่างกันของเรื่องเวลาจัด จึงมิค่อยมียอดฝีมือจากเขตอิทธิพลอื่นมาเข้าร่วมกันสักเท่าไหร่”
หานเจิ้งเทียนกล่าว
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า หากแต่ลึกลงไปในแววตาบังเกิดรังสีอำมหิตทอประกายเรืองขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างยากที่ใครจะสังเกตเห็น
“ลุงหาน…ท่านเชื่อในตัวข้าหรือไม่?”
ทันใดนั้นเองต้วนหลิงเทียนพลันเงยหน้าขึ้นมากล่าวถามหานเจิ้งเทียนด้วยสีหน้าจริงจัง
หานเจิ้งเทียนถึงกับชะงักงันไปเพราะสายตาคมกล้าจริงจังนี้ของต้วนหลิงเทียน และไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่มันกลับพยักหน้ารับต้วนหลิงเทียนที่มองจ้องมาอย่างไม่รู้ตัว “ถึงแม้ว่านี่จักเป็นครั้งแรกที่พวกเราพบกัน แต่ข้าได้ยินเฉวี่ยไน่กล่าวถึงเจ้าหลายครั้งแล้ว ข้าจึงได้รู้ว่าเจ้าเป็นคนที่น่าเชื่อถือ เช่นนั้นข้าจึงเชื่อเจ้า”
“ขอบคุณท่านลุงหานที่เชื่อในตัวข้า”
