หานเค่อเร่งรับคำแล้วรีบไปกระทำตามคำสั่งทันที
ในฐานะสุนัขรับใช้ของหานซิ่น รวมถึงอาวุโสฝ่ายในของคฤหาสน์คลื่นขจี หานเค่อย่อมมีวิธีการไม่น้อยในการตรวจสอบความเป็นมาของต้วนหลิงเทียน
แน่นอนว่าผลการตรวจสอบของมันถูกจำกัดอยู่แค่ เมืองคลื่นขจีเท่านั้น…
เพราะไม่ว่ามันจะใช้เส้นสายอย่างไร มันก็พบว่า หลิงเทียนคนนี้คล้ายจะปรากฏตัวออกมาจากอากาศว่างเปล่า อยู่ดีๆก็มาโผล่ที่เมืองคลื่นขจีเพื่อตามหาหานเฉวี่ยไน่เสียอย่างนั้น!!
“หลิงเทียน?”
เมื่อหานเค่อย้อนกลับมารายงานหานซิ่น ในที่สุดหานซิ่นก็ได้ทราบนามของต้วนหลิงเทียน แน่นอนว่าเป็นนาม เทียน แซ่ หลิง ที่จงใจปลอมขึ้นมา ไม่ใช่ชื่อแซ่ที่แท้จริง
“คนนอก? สหายของยาโถวน้อย?”
ลูกตาหานซิ่นส่องแสงเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง “เท่าที่ข้ารู้นอกจากติดตามชิงหนูไปเที่ยวเล่นที่ทวีปมนุษย์เมื่อมิกี่ปีก่อน นางก็อยู่แต่ในบ้านมิได้ออกไปที่ใด…แม้จะออกไปข้างนอกบ้าง แต่ก็กลับมาในเวลาอันสั้น มิน่าไปพบพานสหายอันใดได้…”
“ชายหนุ่มผู้นั้นสามารถอยู่ร่วมบ้านเดียวกับนางได้ เห็นชัดว่านางมีความสัมพันธ์อันดีกับมันไม่น้อย…ชายหนุ่มผู้นั้นสมควรเป็นคนที่นางไปรู้จักมักคุ้นที่ทวีปมนุษย์”
หานซิ่นลองคาดเดาออกมา
อนิจจาไม่ว่ามันจะลองคาดเดาจนใกล้เคียงมากมายเพียงไร ก็ยากที่มันจะล่วงรู้ความจริงได้
ในตอนแรก สตรีที่หลานชายมันคิดล่วงเกิน…ก็เป็นคู่หมั้นของชายหนุ่มที่ชื่อว่า ต้วนหลิงเทียน
