และคนที่ฆ่าหลานชายมันก็เป็นข้ารับใช้ ของบิดาชายหนุ่มคนนั้น
หากมันสามารถคาดเดาเรื่องนี้ได้ออก เกรงว่ามันคงไม่อาจอยู่เฉยแบบนี้ได้
“สมควรเป็นเช่นนั้น”
หานเค่อเห็นด้วยกับวาจาคาดเดานี้ของหานซิ่น
“จะอย่างไรก็ช่างเถอะ…พวกเราต้องทำให้นางไล่เจ้าหนุ่มนั่นไปให้ได้! อย่างน้อยๆก็ให้ออกมาจากเรือนพักของนางก็ยังดี! นอกจากนั้นให้คนของพวกเราไปจับตาดูสาวใช้ของนางไว้ให้ดี อย่าให้ใครไปกล่าววาจาเหลวไหลนินทาอันใดเด็ดขาด! บังคับให้พวกนางสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์ไปเลยก็ดี! ใครที่มันกล้ากล่าวเรื่องนี้ออกมาต้องตาย!!”
หานซินมองหานเค่อทั้งสั่งการออกมาฉะฉาน
“รับทราบ ท่านอาวุโสสูงสุด”
หานเค่อกล่าวรับคำสั่งด้วยความเคารพ “ข้ารับปากท่าน..ว่าสาวใช้เหล่านั้นจักมิมีวันกล่าวถึงเรื่องนี้ออกมาได้!”
“ดี! เสร็จเรื่องนี้แล้วเจ้าไปหารือกับอาวุโสคนอื่นๆเสีย! ให้ทั้งหมดรวมตัวกันไปกดดันผู้นำคฤหาสน์ กล่าวบอกความจริงออกไปว่าคุณหนูใหญ่กลับชุบเลี้ยงบุรุษแปลกหน้าไว้ใต้ชายคาเดียวกัน! ตอนนี้สถานการณ์ของคฤหาสน์คลื่นขจีของพวกเราตกอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงเพียงใดเล่าไปให้ครบ! บอกไปว่าพวกเราเพียงต้องการให้บุรุษผู้นั้นออกจากเรือนที่พักของนางเท่านั้น!”
