และก่อนที่นางจะทันได้กล่าวจบ ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวถามขัดขึ้นมาเสียก่อน “เกิดอะไรขึ้น?!”
คิ้วต้วนหลิงเทียนยังขมวดเป็นปม
“พี่ใหญ่หลิงเทียน พี่สาวเฟยเอ๋อคลอดบุตรให้ท่านไม่ทันไร คนของบิดาท่านก็มารับตัวนางไปแล้ว”
หานเฉวี่ยไน่กล่าวถึงตรงนี้ ใบหน้าของนางก็เผยความสงสัยออกมาไม่น้อย “พี่ใหญ่หลิงเทียน ที่แท้บิดาท่านเป็นผู้ใดกันแน่?”
“บิดาของข้าน่ะเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ่งมายิ่งขมวดคิ้วยู่ย่น “เฉวี่ยไน่ ที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจ้าเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่?”
หลังจากนั้นภายใต้วาจาบอกเล่าของหานเฉวี่ยไน่ ต้วนหลิงเทียนก็ได้รับทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้น
“บอกคุณหนูเฉวี่ยไน่ด้วย ว่าฮูหยินของนายน้อยและบุตรชายของนาง กลับไปกับข้าแล้ว”
นี่คือวาจาที่ยอดฝีมือลึกลับผู้นั้นกล่าวทิ้งท้ายไว้ ก่อนที่จะจากไปอย่างไร้ร่องรอย
เรียกหาลี่เฟยว่าฮูหยินของนายน้อย เช่นนั้นก็หมายความว่าต้วนหลิงเทียนคือนายน้อยของยอดฝีมือลึกลับผู้นั้น!
คอนนี้ความสุขความยินดีที่ต้วนหลิงเทียนได้รับทราบว่าเขามีบุตรชาย ได้ถูกความตกตะลึงจากยอดฝีมือลึกลับผู้นั้นกลบไปเสียสิ้น!
ยอดฝีมือลึกลับผู้นั้นบุกเข้ามาถึงใจกลางคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหาน และพาตัวคนออกไปโดยที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้สักคน!!
“ยอดฝีมือที่ร้ายกาจถึงขนาดนี้ กลับเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านพ่องั้นเหรอ…”
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเหลือเชื่อไม่น้อย เพราะเรื่องนี้มันทำใจเชื่อได้ลงคอยากจริงๆ
