ตอนนี้เองผู้คนก็เริ่มแหงนดูท้องฟ้า พอพบว่าตะวันร้อนเจิดจ้าเจียนอยู่กลางกระหม่อมบ่งบอกเวลาเที่ยงเต็มที
พวกมันก็เริ่มหันมองไปรอบๆเพื่อหาต้วนหลิงเทียน
“ปรมาจารย์ต้วน มิมาจริงๆงั้นหรือ?”
“อย่างที่ข้าคิดเอาไว้ไม่มีผิด แต่ข้าก็ยังอุตส่าห์เสี่ยงดวงเพื่อมาลองดู…สุดท้ายต้วนหลิงเทียนก็ไม่ปรากฏตัวออกมาจริงๆ อย่างว่าล่ะนะ…จะอย่างไรนี่ก็เป็นการประลองเป็นตาย”
“ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรที่เขาจักหวาดกลัวอันดับที่ 1 ในรายนามนภา”
“น่าเสียดายยิ่ง! เช่นนั้นข้าก็สูญเวลาเปล่าไปเป็นวันแล้ว!!”
……
หลายคนเริ่มถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย แต่ไม่ค่อยมีใครเยาะเย้ยต้วนหลิงเทียนสักเท่าไหร่
เพราะในสายตาของพวกมัน จะอย่างไรหลินตงก็คืออันดับ 1 ในรายนามนภาแห่งเขตอิทธิพลของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวน ต้วนหลิงเทียนยังมีชื่อเสียงเทียบอีกฝ่ายไม่ได้เลย…พวกมันลองคิดดูว่าหากพวกมันเป็นต้วนหลิงเทียนดูบ้าง พวกมันก็ไม่กล้ามาหรอกหากหลินตงเลือกประลองเป็นตายแบบนี้
เพราะการที่หลินตงกล้าท้าประลองเป็นตาย นั่นหมายความว่าย่อมมีความมั่นใจในพลังฝีมืออย่างเห็นได้ชัด!
เช่นนั้นแล้วยังจะโดดมาขวางทางปืนให้โง่หรือ?
“ไฉนตัวบัดซบต้วนหลิงเทียนนั่นยังไม่มา? หรือมันจะไม่กล้ามาจริงๆ?”
ชายชราที่ยืนอยู่ข้างซือถูหมิงกับอี้เฟิง ตอนนี้เริ่มชักสีหน้าถมึงทึงขึ้นมาแล้ว
หากต้วนหลิงเทียนไม่มาจริงๆ…ไม่ใช่ว่าการล้างแค้นให้น้องสามของมันต้องล้มเหลวหรือไง?!
