ใช้เงินมือเติบ ไม่รู้จักทำมาหากิน รู้เพียงวิธีใช้เงินไม่รู้วิธีหาเงิน
ใช้เงินราวกับน้ำไหล เงินเหล่านั้นในอดีตจึงหมดไปอย่างรวดเร็ว
ยามที่มีเงินทุกอย่างก็ดีไปหมด ผู้หญิงในเรือนหลังก็มีเพียงเรื่องเล็กน้อย ไม่ได้ก่อเรื่องใหญ่โตอันใด แต่เมื่อนายท่านเจี่ยไม่มีเงินแล้ว ชีวิตที่เดิมทีดีเลิศก็เริ่มตกต่ำลง พวกผู้หญิงในเรือนหลังต้องการรักษาสภาพความเป็นอยู่เดิมของตัวเองจึงเริ่ม ‘ต่อสู้’ กัน
ฮูหยินเจี่ยผู้นี้ช่างน่าสงสาร ยามแรกที่มาถึงตำบลอันจิ่วก็อุ้มท้องมาด้วย เดิมทีการเดินทางก็ยากลำบากมากพอแล้ว ผลคือเมื่อนายท่านเจี่ยหมดตัว การต่อสู้ของเหล่าอนุที่เรือนหลังไม่ได้ถูกห้ามปราม เด็กในท้องของฮูหยินเจี่ยจึง ‘แท้ง’ ไปแล้ว
ฮูหยินของเรือนหลักแท้ง ทำให้นายท่านเจี่ยโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง เหล่าอนุในเรือนหลังจึงถูกไล่ออกไปทั้งหมด
แต่ไล่ไปก็กลับมาได้ เพราะยังมีอีกหลายคนที่ ‘ง้อ’ นายท่านเจี่ยจนได้กลับไป เมื่อกลับมาที่เรือนหลังอีกครั้งก็ไม่เพียงเท่านั้น ตำแหน่งมากมายที่ยังว่างอยู่ในเรือนหลัง นายท่านเจี่ยก็ยังเริ่มรับอนุเข้ามาอย่างบ้าคลั่งอีก
“ถึงอย่างไรก็วุ่นวายไปหมดแล้ว หากไม่ใช่วันนี้ข้าวางแผนร้ายต่อเจ้า ก็เป็นพรุ่งนี้เจ้าวางแผนร้ายต่อข้า เหล่าผู้หญิงในเรือนหลังสามารถต่อสู้กันได้เพราะรังนกชามหนึ่ง พวกนางทะเลาะกันจนนายท่านเจี่ยปวดหัว ทำให้พวกนางต้องไปขอฮูหยินเจี่ย…” จูอู่ถอนหายใจ “คนในบ้านไม่มีผู้ใดหาเงินเ