“เป็นความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ใจ” พี่เป้าทอดถอนใจเบา ๆ คราหนึ่ง “นางเป็นคุณหนูของบ้านอื่น ทั้งยังเป็นภรรยาของผู้อื่นแล้ว แม้ใจข้าจะหวั่นไหวแต่จะสามารถทำอันใดได้อีกเล่า? อย่างมากที่สุดก็สามารถช่วยเหลือให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะช่วยได้…”
เย่อวี๋หรานคาดไม่ถึงว่าเขาจะยอมรับเร็วเช่นนี้ ต้องยอมรับว่าการที่ยอมรับต่อหน้าคนเช่นนี้ทำให้ตกใจอยู่บ้าง “ท่าน…ชอบนาง?! นางเป็นหญิงที่แต่งงานแล้ว พี่เป้า เรื่องนี้ท่าน…เรื่องนี้ของท่านมีคนรู้กี่คน? เคยคิดหรือไม่ว่าหลังจากนี้จะทำอย่างไร?”
จะบริสุทธิ์ใจหรือไม่หาใช่เรื่องสำคัญ สำคัญคือหลังจากนี้พี่เป้าคิดจะทำอย่างไร
หากความเกี่ยวข้องที่ผ่านมาไม่ชัดเจน แม้จะบอกว่า ‘บริสุทธิ์ใจ’ อย่างไร คนนอกจะเชื่อหรือ?
“ข้าอยากช่วยนาง” พี่เป้ากล่าว
“ช่วยนางหรือ? ช่วยนางอย่างไร? ท่านต้องคิดให้ถี่ถ้วน นางเป็นหญิงที่แต่งงานแล้ว หากท่านไปปรากฏตัวต่อหน้านางบ่อย ๆ ย่อมดึงดูดความสนใจให้ผู้อื่นสงสัยเป็นแน่ นายท่านเจี่ยก็หาใช่สิ่งของ นั่นเป็นสามีของฮูหยินเจี่ย หากเขาต้องการจัดการท่านก็ง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวด้วยซ้ำ เพียงพูดว่าจะฆ่าผู้ชายคนหนึ่งก็สามารถฆ่าท่านได้แล้ว หากข่าวลือแพร่ออกไปแล้วทำให้ฮูหยินเจี่ยถูกฆ่าไปด้วย…”
“ข้ารู้ ดังนั้นข้าจึงพยายามไม่ไปปรากฏตัวต่อหน้าฮูหยินเจี่ยต่อหน้าผู้อื่น ถึงตอนนี้ก็มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของข้ากับฮูหยินเจี่ย”
“พวก
