“นายหญิงน้อยโปรดตามข้ามา…ท่านจ้าวตำหนักกำลังรอพวกเราอยู่ด้านนอก”
กู่มี่ที่อุ้มลูกของลี่เฟยอย่างเบามือกล่าวบอกลี่เฟยเสียงอ่อน
“ท่าน…ท่านเรียกหาข้าว่านายหญิงน้อย?”
ทว่าพอลี่เฟยได้ยินวาจาเรียกหาของกู่มี่ นางก็อึ้งไปไม่น้อย
“คู่หมั้นของท่านคือจ้าวตำหนักน้อยของข้า…เช่นนั้นท่านก็ต้องเป็นนายหญิงน้อยของข้า”
ไม่มีเวลาให้ลี่เฟยตอบคำอะไร พลันมีพลังไร้สภาพอันอ่อนโยนขุมหนึ่งแผ่ออกมาปกคลุมทั่วร่างนางเอาไว้ หอบหิ้วนำพาร่างลี่เฟยให้พุ่งออกจากคฤหาสน์คลื่นขจีสกุลหานในพริบตา
ในขณะที่ถูกนำตัวออกมาลี่เฟยยังงุนงงไม่หาย
บุรุษของนางไปเป็นจ้าวตำหนักน้อยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
ไม่นานภายใต้การนำพาของกู่มี่ ลี่เฟยก็ได้พบต้วนหรูเฟิง
เมื่อเห็นว่าชายวัยกลางคนเบื้องหน้ามีเค้าโครงใบหน้าทั้งหว่างคิ้วละม้ายคล้ายบุรุษของนางมากกว่า 7 ส่วน..ไม่ต้องให้อีกฝ่ายกล่าวบอกลี่เฟยก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!
เพราะนางเคยได้ยินบุรุษของนางกล่าวถึงชายผู้นี้มาก่อน
“ท่าน…พ่อ?”
ลี่เฟยมองต้วนหรูเฟิงด้วยความตกใจ กล่าวออกเสียงสั่น
ทว่าหลังจากที่กล่าวเรียกหาอีกฝ่ายว่าท่านพ่อแล้ว ใบหน้าของนางอดไม่ได้ที่จะขึ้นสีแดงเรื่อขึ้นมา
“เจ้าคือเฟยเอ๋อหรือ…อาช่างงดงามน่าดูเหมือนดั่งที่หรัวเอ๋อกล่าวไว้มิมีผิด…หืม?! ทะ…ทารกน้อยนี่!!”
