คิดถึงจุดนี้สีหน้าชายหนุ่มที่แลดูอึมครึมก็กลายเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที มันเดินไปยังโถงรับแขกที่อยู่ในบ้านของมันทันทีเพื่อพบกับแขกของมันที่พักอยู่ที่นั่น
แขกที่ว่าเป็นชายในชุดคลุมลมดำ ใบหน้ายังมีหน้ากากประหลาดแลดูน่ากลัวปานภูตผีสวมใส่ปิดบังหน้าตาเอาไว้
“คุณชายจั๋ว…ท่านรีบร้อนมาหาข้าเช่นนี้มีอันใดหรือ?”
ชายในหน้ากากกล่าวถามเสียงเรียบ
จากคำของชายสวมหน้ากาก เห็นชัดว่าชายหนุ่มที่พึ่งเดินเข้ามาที่แท้คือคุณชายรองตระกูลซือถู ซือถูจั๋ว!
“เจ้ามั่นใจแน่หรือ…ว่าอาคมมารของเจ้าจักมิมีผู้ใดทำลายมันได้?”
ซือถูจั๋วกล่าวถามเสียงเข้ม
“ย่อมแน่!”
ชายสวมหน้ากากผีกล่าวออกด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มสิบส่วน “ถึงแม้อาคมมารของข้าจักมิใช่อาคมระดับสูงอันใด แต่ข้ามั่นใจนักว่าในพื้นที่อิทธิพลของคฤหาสน์หลิ่งหนานหยวน มีผู้ที่สามารถทำลายอาคมมารของข้านับได้ด้วยมือข้างเดียว!”
“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าไม่กี่วันมานี้ มีคนผู้หนึ่งไปดูอาการซือถูหัง และตอนนี้มันก็พักอยู่ที่เรือนนั่น…แถมไอ้เฒ่าซือถูโฮ่ว ก็เฝ้าอยู่ที่นั่นด้วย!”
ซือถูจั๋วกล่าวออกเสียงเครียด “ข้ากลัวว่าปรมาจารย์ต้วนอะไรนั่น มันจักรู้วิธีทำลายอาคมมาร!”
“เป็นไปมิได้!”
ชายในหน้ากากผีกล่าวยืนยันออกมา
“แล้วเจ้าจักอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ว่าอย่างไร? หากมันทำอะไรไม่ได้ ใยป่านนี้ยังไม่ออกจากตระกูลซือถูไปอีก?”
ซือถูจั๋วกล่าวถาม