ชายในหน้ากากผีได้ฟังคำถามนี้ก็นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง “เช่นนั้นท่านหาโอกาสไปดูซือถูหังนั่น แล้วข้าจักตามไปด้วย…หากข้าเห็นอาการของซือถูหัง ข้าสามารถบอกได้ทันทีว่ามันมีสามารถทำลายอาคมมารของข้าได้หรือไม่”
“ตอนนี้ก็ทำได้แค่เท่านี้วิธีเดียวแล้ว…หากเจ้านั่นมันสามารถทำลายอาคมมารของเจ้าได้จริงๆ ความพยายามของพวกเราครั้งนี้ก็ต้องกลายเป็นไร้ค่า!”
สีหน้าซือถูจั๋วยิ่งมายิ่งมืดมน
หลังจากนั้น 2 วันซือถูจั๋วก็ไม่อาจสงบใจทนรอได้อีก เมื่อพบว่า ‘แขก’ ยังอยู่ในเรือนของซือถูหัง มันจึงพาชายหน้ากากผีไปเยี่ยมซือถูหังด้วยข้ออ้างคิดไปเยี่ยมเยียน “พี่ใหญ่” ทันที
หลังจากเห็นซือถูหัง สีหน้าภายใต้หน้ากากผีก็แปรเปลี่ยนไปทันใด
นั่นเพราะมันพบว่าอาการของซือถูหังกลับดีขึ้นแล้วจริงๆ!
อีกทั้งพลังของอาคมมารก็จางหายไปมาก!
“ที่แท้ปรมาจารย์ต้วนนั่นมันเป็นใครกันแน่ มันกลับทำลายอาคมมารของข้าได้จริงๆ..!!”
ชายหน้ากากผีเร่งส่งเสียงผ่านปราณแท้ไปยังซือถูจั๋วทันที เรื่องนี้ทำให้มันตกใจนัก ในแววตายังเผยความเหลือเชื่อออกมาไม่น้อย
หากแต่อาการท่าทีภายนอกของมันยังคงสงบอยู่
“พี่ใหญ่ดูเหมือนท่านจะดีขึ้นมากแล้ว…ท่านปรมาจารย์ต้วนช่างเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ยอดเยี่ยมนัก กระทั่งปรมาจารย์เซียนจารึก 4 ดาวยังมิอาจมีปัญญาทำอันใดได้ ทว่าปรมาจารย์ต้วนกลับสามารถรักษาท่านได้!”
