ป๋ายลี่หงพยักหน้า “ข้ารู้สึกว่าระหว่างมันกับจ้าวเฟิงคงมิใช่ง่ายดาย ยังล้ำลึกยิ่งกว่าศิษย์อาจารย์เสียอีก…จากท่าทีของเฉียนคงเมื่อมิกี่วันก่อน เห็นชัดว่ามันยังไม่คิดเลิกราเรื่องการตายของจ้าวเฟิงง่ายๆ! ข้ากลัวว่ามันจะเฝ้าจับตาดูเจ้า”
“ข้าเข้าใจแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ครุ่นคิดในใจ
“ถ้างั้นข้าบ่มเพาะพลังให้บรรลุถึงสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่ก่อนดีกว่า ค่อยไปเล่นกับหลิวฮ่วน”
วาจาท้ายประโยคต้วนหลิงเทียนยังเน้นเสียงหนักคำ ‘เล่น’ ชัดเจน
วันต่อมาต้วนหลิงเทียนก็เลือกที่จะกระทำเหมือนที่ผ่านมา…ปิดด่านบ่มเพาะอย่างเงียบๆบนชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ตัดขาดเรื่องราวความเป็นไปในโลก
ขณะเดียวกันเจ้าสำนักอย่างเจียงเว่ยก็ประกาศเรื่องหนึ่งออกมาอย่างเป็นทางการให้ทราบกันไปทั่ว
“อาวุโสป๋ายลี่ได้กล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าแล้ว..ว่ามิรู้เห็นใดๆต่อการตายของจ้าวเฟิงทั้งสิ้น เช่นนั้นหากมีผู้ใดกล้าใส่ร้ายอาวุโสป๋ายลี่หงอีก จักได้รับโทษสถานหนัก!”
นี่เป็นวาจาที่เจียงเว่ยประกาศออกมา
และเมื่อคำของเจียงเว่ยเริ่มแพร่ออกไป ทั่วสำนักจันทร์จรัสแสงก็ปั่นป่วนขึ้นมาอีกรอบ
“ที่แท้เสียงอัสนีลั่นฟ้าวันก่อนก็เป็นเสียงตอบรับคำสาบานจากทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าของอาวุโสป๋ายลี่!”
“ในเมื่อฟ้ามิได้ลงทัณฑ์อันใดอาวุโสป๋ายลี่ เช่นนั้นเรื่องนี้สมควรมิมีใดเกี่ยวข้องกับอาวุโสป๋ายลี่จริงๆ”
