แน่นอนว่ามันไม่ได้มาเพื่อตำหนิเจียงเว่ย แต่มันมาเพื่อยหยุดยั้งอาวุโสคนอื่นไม่ให้ตำหนิเจียงเว่ย
ทันทีที่เจียงเว่ยกล่าวออกมา ทุกสายตาก็หันมองไปยังเฉียคงทันที
“ศิษย์น้องเฉียนเกิดอันใดขึ้น?”
“ศิษย์น้องเฉียน หรือคนที่บีบคั้นอาวุโสป๋ายลี่ให้กล่าวคำสาบานจักมิใช่เจ้าสำนักแต่เป็นเจ้า…เช่นนั้นเจ้ามันก็ตัวโง่งมแล้ว!!”
“พี่เฉียนข้ารู้ดีว่าจ้าวเฟิงเกือบได้เป็นศิษย์ปิดสำนักของท่าน…แต่ไหนเลยท่านจะมาสนใจความเป็นตายของมันขนาดนี้!”
……
อาวุโสชราหลายต่อหลายคนหันมองทั้งจี้ถามเฉียนคง ทั้งหมดล้วนเป็นคนเก่าคนแก่ของสำนักจันทร์จรัสแสงทั้งสิ้น
ยามคุยกับเฉียนคงจึงไม่สุภาพมากมารยาทเหมือนเจียงเว่ย
“หากมันเป็นบุตรชายของข้าเล่า!?”
เผชิญหน้ากับพี่น้องที่จับจ้องมองมาอย่างเค้นความ สีหน้าเฉียนคงมืดลงปานจะคั้นได้เป็นน้ำหมึก และสุดท้ายมันก็เปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างมันกับจ้าวเฟิงออกมา
ทันใดนั้นฉากเรื่องราวกลับกลายเป็นเงียบงันปานคนตาย
เห็นชัดว่าเหล่าผู้ชราของสำนักจันทร์จรัสแสง ไม่เคยล่วงรู้เรื่องจ้าวเฟิงกับเฉียนคงมาก่อนเลย! ทั้งหมดจึงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปไร้คำจะกล่าว!!
หากเรื่องมันเป็นแบบนี้ พวกมันก็ไม่คิดจะตำหนิเฉียนคง
เพราะสุดท้ายแล้วหากเป็นพวกมัน พวกมันก็คงเลือกจะทำแบบนี้เช่นกัน
เจียงเว่ยที่ยืนอยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะโล่งใจ
