เฉียนคงเป็นผู้พิทักษ์สำนักจันทร์จรัสแสง และมีศักดิ์เป็นอาจารย์ลุงของมัน
ป๋ายลี่หงก็คือปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาวเพียงหนึ่งเดียวของสำนัก
ทั้งคู่ล้วนมีความสำคัญต่อสำนักจันทร์จรัสแสงอย่างยิ่งยวด มันไม่อาจยอมรับได้หากจะต้องเสียใครคนใดคนหนึ่งไป
และในที่สุดตอนนี้เรื่องราวก็จบลงด้วยดี
“อาวุโสป๋ายลี่ ข้าขอภัยสำหรับการสงสัยในตัวท่านครั้งนี้”
เฉียนคงก็นับว่าเป็นชนชั้นกล้าทำกล้ารับ เมื่อรู้ว่าป๋ายลี่หงกลับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ มันก็ประสานมือก้มหัว โค้งร่างขอขมาต่อป๋ายลี่หงทันที
ถึงแม้ว่าท่าทางจะไม่ค่อยจริงใจเสียเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยๆมันก็ยอมลดศักดิ์ศรีของมันลงแล้ว
“อาวุโสเฉียน หากไม่มีเรื่องใดก็อย่าถือที่ข้าไม่ส่ง”
ป๋ายลี่หงกล่าวคำตัดบทออกมา เห็นได้ชัดว่าคิดขับไล่ผู้คน!
ปกติแล้วมันนับว่าเป็นคนใจกว้าง ทว่าการกระทำของเฉียนคงวันนี้ทำให้มันมีโมโหนัก!
“อาจารย์ลุงเฉียน พวกเราไปกันเถอะ”
จากสีหน้าท่าทางป๋ายลี่หง ไหนเลยเจียงเว่ยจะไม่ทราบได้ว่าอีกฝ่ายอยู่ในอารมณ์อันใด มันเร่งชักชวนเฉียนคงให้กลับไปทันที
“ช้าก่อน”
อย่างไรก็ตามเฉียนคงกลับส่ายหัวไปมา สองตามองป๋ายลี่หงค่อยกล่าวสืบต่อออกมาอีกครั้ง “อาวุโสป๋ายลี่ ข้าต้องขออภัยท่านด้วย แต่ทว่าข้าอยากขอให้ท่านเรียกต้วนหลิงเทียนออกมาพบข้าหน่อย”
“อาวุโสเฉียน เรื่องนี้ท่านหมายความว่าอะไร?”
