“อาวุโสฝ่ายนอกหวงเฉิงงั้นเหรอ ตัวบัดซบที่ละโมบนัก! กล้าดีอย่างไรถึงคิดฆ่าชิงทรัพย์เจ้า…สมควรตาย! ศิษย์น้องเจ้าอย่าได้กังวล ข้าจะใช้เส้นสายและความสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีลากคอหวงเฉิงนั่นกลับมาให้เจ้าให้จงได้! ถึงตอนนั้นเจ้าจะแล่จะสับมันอย่างไรก็ตามใจเจ้า!!”
ป๋ายลี่หงนับว่าโมโหขึ้นมาแล้วจริงๆ
หากตอนแรกกล่าวว่ามันรับต้วนหลิงเทียนเป็นศิษย์น้องเพราะคิดว่าอีกฝ่ายสามารถสืบทอดเคล็ดจารึกพิสดารได้ล่ะก็
มาตอนนี้มันเห็นอีกฝ่ายเป็นศิษย์น้องจริงๆแล้ว!
ไม่เพียงแต่อีกฝ่ายสามารถฝึกเคล็ดวิชาจารึกพิสดารได้สำเร็จ กระทั่งอุปนิสัยใจคอยังเข้ากับมันได้ดี
ยามมันอยู่กับต้วนหลิงเทียน มันรู้สึกได้ถึงคำมิตรภาพของสหายต่างวัย
พอรู้ว่าต้วนหลิงเทียนเกือบตายด้วยน้ำมือหวงเฉิง ป๋ายลี่หงย่อมโกรธแค้นเป็นฟืนไฟ
“ศิษย์พี่อย่าได้โมโหไปเลย ข้าไม่ได้กังวลเรื่องหวงเฉิงสักนิด”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ กล่าวออกด้วยความมั่นใจ
เขามั่นใจอย่างที่พูดจริงๆ
ถึงตอนนี้พลังฝีมือของเขาอาจจะยังไม่สามารถฆ่าหวงเฉิงได้ง่ายๆ แต่ขอเพียงมีเวลาอีกนิดเขาต้องฆ่ามันได้ง่ายๆแน่!
สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะของชั้น 3 เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ เป็นอะไรที่ชั้น 2 ไม่อาจเทียบได้!
“ส่วนเจ้าคนชุดคลุมลมดำนั่น สมควรเป็นคนของตลาดมืดหยินชาน!”
ไม่นานป๋ายลี่หงก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “โชคดีนักที่เจ้าได้พบกับผู้มีพระคุณ ไม่งั้นเรื่องราวคงจบลงเลวร้ายแล้ว”
