แม้จะผ่านไปหลายวันแต่โอวหยางหลัวก็ยากจะยอมรับได้ ว่าคนที่ช่วยชีวิตนางเอาไว้ในภูเขาจิ่วฉีวันนั้น จะกลายเป็นต้วนหลิงเทียนของสำนักจันทร์จรัสแสงที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเขตปกครองของ 9 พันธมิตรในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตามพอคิดถึงเรื่องที่พี่ชายของนางอย่างโอวหยางชิง ต้องถูกส่งไปยังหุบไร้ก้นบึ้งเพราะต้วนหลิงเทียน ใบหน้าโอวหยางหลัวก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที ลูกตายังเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“ต้วนหลิงเทียนเป็นเพราะเจ้าคนเดียว! ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเจ้าคนเดียว! พี่ใหญ่ของข้าถึงต้องถูกส่งไปยังหุบไร้ก้นบึ้ง!!”
หุบไร้ก้นบึ้งนั้น 9 ตาย 1 รอด
โอวหยางหลัวไม่คิดว่าโอวหยางชิงจะรอดจากสถานที่แห่งนั้นได้
โอวหยางหลัวย่อมคิดแก้แค้นให้พี่ชายของนาง
อย่างไรก็ตามพอคิดถึงพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียน รวมถึงฐานะความเป็นมาของอีกฝ่าย นางก็ได้แต่ท้อแท้และสำเหนียกถึงความอ่อนแอไร้พลังของตัวเอง ทำได้เพียงกลบฝังความแค้นนี้ไปเท่านั้น
“ศิษย์น้องต้วนเจ้าคิดกลับไปแล้วหรือ เจ้าเองก็มิได้มาเมืองหานเหอบ่อยครั้ง ใยมิอยู่ให้นานกว่านี้สักหน่อยเล่า?”
หลังออกจากตระกูลโอวหยาง ระหว่างทางกลับสำนักงานใหญ่ 9 พันธมิตร ต่งฮุยก็ได้ยินว่าต้วนหลิงเทียนคิดกลับสำนักจันทร์จรัสแสงแล้ว ทำให้มันเร่งชักชวนอีกฝ่ายให้อยู่ต่อทันที
“หากศิษย์พี่ป๋ายรู้ว่าข้ายังไม่ทันได้ต้อนรับเจ้าให้ดี มีหวังศิษย์พี่ต้องไม่ชอบใจแน่ๆ”
