ต่งฮุยกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงอ่อน
“ศิษย์พี่ฮุยข้ายังไม่กลับภายในสองสามวันนี้หรอก แต่อย่างไรข้าก็มีเรื่องที่ต้องกลับไปทำที่สำนักจันทร์จรัสแสง ไม่อาจรั้งอยู่เมืองหานเหอนี้ได้นานนัก”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะกล่าวสืบต่อ “ศิษย์พี่ฮุยท่านจะเศร้าทำอะไร ไม่ใช่ว่าพอหมดเวลาประจำการที่นี่ ท่านก็จะได้กลับไปพบเจอข้ากับศิษย์พี่ป๋ายที่สำนักหรือไง?”
“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้วเช่นนี้ข้าก็ไม่คิดรบเร้าเจ้าสืบไป แต่อย่างไรเสียสองสามวันหลังจากนี้ศิษย์น้องต้วนต้องให้ข้าดูแลเจ้าให้มาก ให้ข้าเป็นเจ้าภาพเลี้ยงต้อนรับเจ้าให้ดีเถอะ”
ต่งฮุยกล่าว
“เช่นนั้นก็รบกวนศิษย์พี่ฮุยแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนเห็นด้วยกับเรื่องนี้ เพราะอย่างไรเสียต่งฮุยก็ช่วยเขาเรื่องจัดแจงหาวัตถุดิบไม่น้อย ลำพังเขาไปเดินหาเองคงยากจะได้รับมามากมาย
เมื่อกลับมาถึงฐานของสำนักจันทร์จรัสแสงที่สำนักงานใหญ่ 9 พันธมิตร ต้วนหลิงเทียนไม่ทันได้พักผ่อนให้ดี ต่งฮุยก็กลับมาเรียกหาเขาอีกครั้ง
“เกิดอะไรขึ้นหรือศิษย์พี่ฮุย ไฉนรีบร้อนกลับมาหาข้าได้ล่ะ?”
เขาพึ่งแยกกับต่งฮุยได้ไม่ทันไร แต่ไม่คิดเลยว่าต่งฮุยจะย้อนกลับมาหาเขาเร็วไวขนาดนี้
“ศิษย์น้องต้วนไม่ใช่ข้าอยากรบกวนเจ้าหรอก…แต่ตามกฏการจัดอันดับในรายนามปฐพีของ 9 พันธมิตร ข้าไม่มีทางเลือก”
ต่งฮุยยิ้มออกมาอย่างขื่นขม
“หืม? รายนามปฐพีเหรอ หรือมีคนมาท้าทายข้า?”
ต้วนหลิงเทียนโค้งคิ้วขึ้น ถามออกไปด้วยสงสัย
