ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าตอบคำ ก่อนที่จะเดินลงบันไดผ่านชั้น 3 ของศาลาอุทิศ ท่ามกลางสายตาเหม่อลอยของผู้ดูแลทั้ง 2
“ที่แท้เจ้านั่นคือต้วนหลิงเทียนนี่เอง…มิน่าแปลกใจเลยที่จับจ่ายมือเติบถึงเพียงนี้!”
“นั่นน่ะสิ สามารถหยิบจ่าย 700,000 คะแนนอุทิศในคราวเดียว…ข้าได้ยินมาว่าคะแนนอุทิศที่มันได้มาเมื่อวานมีถึง 3,000,000 ทั้งเจ้านั่นยังเลือกที่จะคืนคะแนนอุทิศให้ผู้คนที่มาเดิมพันไปครึ่งหนึ่ง”
หลังกล่าววาจาออกมา ผู้ดูแลทั้ง 2 ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งด้วยอารมณ์
“อาวุโสฟ่างเฉียน”
เมื่อลงมาถึงชั้น 2 ของศาลาอุทิศ เขาก็หยุดทักทายทั้งส่งยิ้มให้ชายชราที่จ้องมายังเขาด้วยความสนใจครู่หนึ่ง พออีกฝ่ายพยักหน้ารับคำ เขาค่อยเดินลงมายังชั้นแรกของศาลาอุทิศ
ที่ชั้นแรกของศาลาอุทิศยังคึกคักมีชีวิตชีวาเหมือนก่อนหน้า ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเหมือนเดินอยู่ในตลาดนัดอยู่บ้าง
ศิษย์มากมายตะโกนหาซื้อหรือแลกของ บ้างก็โฆษณาสิ้นค้าของตัวเอง
“หืม? มีบางแผงที่ยังไม่ตั้งตอนข้ามานี่นา…”
ต้วนหลิงเทียนว่ายตามองไปทั่วชั้น 1 ไม่นานก็พบว่ามีแผงขายของหลายแผงที่พึ่งมาตั้งใหม่
เขาจึงเรียกหาผู้เฒ่าหั่วในเจดีย์อีกครั้ง แล้วเริ่มเดินไปทั่วๆชั้นแรกอีกรอบเพื่อตรวจสอบวัตถุดิบสิ่งของ
น่าเสียดายที่คราวนี้ไม่พบเจอวัตถุดิบที่สามารถซ่อมแซมเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้เลย
“ดูเหมือนว่าโชคข้าจะหมดแล้วสินะ…”
